تحليل اثرات قابليت دسترسي به نظام حمل و نقل و توسعه اقتصادي نواحي روستايي ( مورد مطالعه: شهرستان اسد آباد)

هدف: اين پژوهش با هدف تحليل اثرات قابليت دسترسي به نظام حمل ونقل روستايي بر توسعه اقتصادي نواحي روستايي انجام شده است..روش پژوهش: براي تبيين دقيق مياله، در پژوهش كمي حاضر گردآوري داده ها از طريق ابزارپرسشنامه انجام شد و ارتباط ميان دسترسي نظام حمل و نقل و توسعه اقتصادي نواحي روستايي در قالب 8 شاخص در سطح  30روستا و 368 خانوار نمونه در شهرستان اسدآباد به دو شكل توصيفي و استنباطي سنجيده شد. يافته ها آشكارساخت همه شاخص هاي دسترسي به نظام حمل ونقل برروي شاخص هاي توسعه اقتصادي نواحي روستايي شهرستان اسدآباد اثر گذار بوده اند. همچنين، ميان دسترسي روستاها به نظام حمل و نقل و بهبود  توسعه اقتصادي آنها متناسب با نظام استقرارشان درموقعيت هاي دشتي،كوهپايه اي، و كوهستاني رابطه معني دار مشاهده شد. به سخن ديگر،  افزون بر قابليت دسترسي به نظام حمل و نقل و فاصله روستاها تا كانون هاي بازار شهري و روستايي، موقعيت استقرار روستاها در توسعه اقتصادي روستاها اثرگذاربوده است. بر اساس ضريب بتا استاندارد شده تأثير متغيرهاي مستقل بر متغير وابسته، نتايج نشان ميدهد كه ضرايب تأثير براي هر يك از شاخص هاي  نظام حمل و نقل روستايي به صورت مثبت بوده و سطح معني داري كوچكتر از (0.05) است؛ كه تأثير مستقيم و معني دار هر يك از شاخص¬هاي نظام حمل و نقل روستايي در توسعه اقتصادي نواحي روستايي تاييد شده است. مي توان گفت براساس مقادير Beta به ترتيب بهبود خدمات حمل و نقل0.341، بيشترين اثر و كمترين اثر گسترش زيرساخت  حمل و نقل 0.270 داشته است.