تجزيه و تحليل همبستگي بين فشار كف پا با نيروي فشاري وارده به ناحيه كمري و شاخص بلندكردن بار ناياش در وظايف بلندكردن متقارن بار

مقدمه: بلندكردن بار در پوسچر نامناسب يكي از دلايل بروز اختلالات اسكلتي-عضلاني ناحيه كمر مي‌باشد. در اين راستا محققان از شاخص‌هاي گوناگوني به‌ منظور تعيين ارتباط بين متغيرهاي بيومكانيكي و ريسك بروز اين اختلالات استفاده كرده‌اند. هدف اين مطالعه تعيين ارتباط بين نيروي فشاري وارده به كف پا با نيروي فشاري وارده به ناحيه كمري (BCF) و شاخص بلندكردن بار (LI) در وظايف بلندكردن متقارن بار بود. روش كار: در اين مطالعه آزمايشگاهي از 13 نفر مرد سالم با محدوده سني بين 25 تا 35 سال خواسته شد تا به صورت متقارن وظايف بلندكردن بارهاي 7.5 و 15 كيلوگرمي را در 15 پوسچر شامل ضريب 3 فاصله افقي (A-B-C)  از بدن و 5 ارتفاع (1-5) انجام دهند. فشار وارده به كف پاها توسط 16 عدد سنسور FSR متناسب با 8 ناحيه آناتوميك از كف هر پا ثبت گرديد. علاوه براين، نيروي وارده به ديسك‌هاي بين مهره‌اي و شاخص ريسك بلندكردن بار (LI) به ترتيب با روش يوتا و‌ معادله ناياش محاسبه شد. همچنين براي آناليز آماري از نرم افزار SPSS (نسخه 21) استفاده شد. يافته‌ ها: با توجه به نتايج، زماني كه بار در نزديكترين فاصله به بدن قرار داشت (A1-A5) بيشترين ميزان فشار در ناحيه پاشنه و ناحيه متاتارس 4 و 5 پاي چپ و راست ثبت شده بود. علاوه بر اين، در بلندكردن بار 15 كيلوگرمي در پوسچرهاي A2, B1, B2, C1, C2 و در بلندكردن بار 7.5 كيلوگرمي در پوسچر C2، ميانگين نيروي فشاري وارده به كمر بيشتر از 700 پوند محاسبه گرديد. در بلندكردن بار 15 كيلوگرمي در پوسچرهاي B1, B2, B4, B5, C1-C5 و در بلندكردن بار 7.5 كيلوگرمي در پوسچرهاي C1, C2, C4, C5 ميانگين LI بيشتر از 1 بود. در بسياري از پوسچرهاي بلندكردن بارهاي 7.5 و 15 كيلوگرمي، همبستگي معني‌داري بين نيروي فشاري وارده به كف پا با مقدار LI و UTAH مشاهده شد (p-value 0.05). نتيجه‌ گيري: يافته‌هاي اين مطالعه گواه بر وجود همبستگي معنادار بين توزيع فشار وارده به كف پا و پوسچرهاي ايمن و ناايمن بلندكردن بار بود. بنابراين، مي‌توان از نتايج حاصل از تحليل توزيع فشارهاي وارده به كف پا بعنوان يك پيش بيني كننده تمايز ايمن و ناايمن بودن بلندكردن بار استفاده كرد. علاوه بر اين، يافته‌هاي اين مطالعه با شناسايي سطوح ريسك بلندكردن بار در هر پوسچر، راه را براي تحقيقات آينده در مورد شناسايي و دسته بندي الگوهاي فشاري ايمن و ناايمن كف پا براي ارائه مداخلات بهينه براي بلندكردن ايمن‌ بار هموار مي‌كند.