بررسي نقش ميانجي خستگي مزمن در ارتباط ميان بار كاري ذهني و توانايي انجام كار با شكست شناختي: مطالعه تحليل مسير در كارگران كارگاه هاي خرد و كوچك صنعتي

مقدمه: با توجه به فراواني و تعداد زياد كارگران شاغل در كارگاه هاي خرد و كوچك كشور ايران و نيز اهميت سلامت شاغلين،  لذا مطالعه حاضر با هدف بررسي نقش ميانجي خستگي مزمن در ارتباط ميان بار كاري ذهني و توانايي انجام كار با شكست شناختي با استفاده از تحليل مسير انجام پذيرفت.روش كار: پژوهش حاضر با استفاده از روش مقطعي بر روي نمونه اي از شاغلين كارگاه هاي خرد و كوچك صنعتي شهر اقليد انجام پذيرفت. داده ها با استفاده از معيارهاي مختلف، از جمله پرسشنامه اطلاعات دموگرافيك و شغلي، شاخص بار كار ذهني (NASA–TLX)، شاخص توانايي انجام كار (WAI) و همچنين پرسشنامه هاي خستگي مزمن و شكست شناختي جمع آوري گرديد. براي بررسي ارتباط بين متغيرها از آزمون همبستگي و مدل سازي تحليل مسير در نرم افزارهايSPSS  (ورژن 24) و AMOS استفاده گرديد. يافته ها: ميانگين نمره كلي بار كاري ذهني، توانايي انجام كار، خستگي مزمن و شكست شناختي به ترتيب 69/63، 35/20، 15/58 و 53/30 بدست آمد. مقادير شاخص هاي نيكويي برازش نشانگر تاييد شدن مدل مفهومي توسط داده هاي پژوهش است. همچنين بر اساس يافته هاي تحليل مسير، مدل پژوهش حاضر داراي برازش مناسب و مطلوبي مي باشد. (CFI=1.00 ، GFI=0.998 ، NFI=0.999 ، AGFI=0.98 و (RMSEA=0.003(0.00,0.169)نتيجه گيري: نتايج تحليل مسير نشان داد كه خستگي مزمن نقشي مهم و ميانجي در ارتباط ميان بار كاري ذهني و توانايي انجام كار با شكست شناختي دارد. درك بهتر از مكانيسم ‌هاي ميانجي و تأثيرات پيچيده اين ارتباطات، مي‌تواند در بهبود مديريت خستگي مزمن و ارتقاي عملكرد شناختي در محيط كار مؤثر باشد.