بررسي گفتمان وحدت در منظومۀ سفر بيداران صفارزاده با رويكرد تحليل گفتان لاكلاو و موفه

منظومۀ سفر بيداران از طاهره صفارزاده، در زمان اوج مبارزات انقلابي مردم در روزهاي نزديك به پيروزي انقلاب سروده شده است. در اين برهۀ زماني پرداختن به مفهوم وحدت، بيانگر نقش وحدت در پيروزي انقلاب است. در اين جستار به شيوۀ توصيفي، تحليلي و استنادي به مهم‌ترين شاخصه‌هاي گفتمان وحدت در منظومۀ يادشده پرداخته مي‌شود؛ ازاين‌رو، شاعر مي‌كوشد گفتمان وحدت را در شعر خويش مطرح كند. اين گفتمان هم متأثر از هژموني قدرت مردمي است كه براي انقلاب قيام كرده‌اند و هم نشانگر تأثير شعر بر اين حركت مبارزاتي به‌عنوان يك رسانۀ بسيار مؤثر. صفارزاده شاعري با نگرش و ايدئولوژي قرآني و مذهبي است و مفهوم وحدت در اين منظومه بيشتر از جنس وحدت ايدئولوژيك و اسلامي است نه از نوع ناسيوناليستي و ملي ميهني. وطن در شعر وي، مفهوم اسلامي دارد؛ درواقع شاعر به دنبال وحدتي در سطح امت اسلام است. صفارزاده با بهره‌گيري از انديشه‌هاي قرآني خويش به زيبايي سير وحدت وجود و وحدت جهان اسلام را درهم تنيده است. وحدتي كه هم در ساختار و بافت متني شعر نمود دارد و هم در محتوا و درون مايه شعر جاري است. بسامد واژگاني كه نشان از كثرت در عين وحدت هستند و كاركردهايي كه از تلميحات قرآني و ديني براي تبيين وحدت استفاده شده، قابل توجه است.