معرفي و بررسي عناصر اجرايي و نمادين آيين‌هاي عاشورايي در شهرستان استهبان (با تأكيد بر سه آيين چك‌چكو، چارچو و سينه‌دوري)

آيين هاي عاشورايي در ايران قدمت بسيار دارد و دربارۀ ريشه ها و محتواي فرهنگي و تاريخي اين آيين‌ها سخن بسيار رفته است؛ اما آنچه مطالعۀ اين آيين هاي ملي را همچنان امتداد مي بخشد، علاوه بر ارزش آرشيوي، ويژگي ها و ظرفيت هاي فولكلوريك هر منطقه است كه آيين را با ذائقه، فرهنگ و جغرافياي خاصي در مي آميزد و با شناسه هاي منحصربه‌فرد بومي عرضه مي كند. شهرستان استهبان در استان فارس نيز يكي از مناطق ايران است كه در زمينۀ آيين هاي سوگواري عاشورايي سابقۀ ديرينه دارد. از ميان اين آيين ها، «چك‌چكو»، «چارچو» و «سينه‌دوري» بيشترين اهميت و عملكرد آييني را در اين شهرستان دارند. پژوهش حاضر، در پي پاسخ به اين پرسش است كه آيين‌هاي عاشورايي استهبان- با تأكيد بر سه آيين يادشده- از چه ظرفيت هاي بصري و جنبه هاي نمايشي برخوردارند؟ نتيجۀ اوليه، مبين اين امر است كه مهم ترين وجه نمايشي و اجرايي اين آيين‌ها در انتظام گروهي و ريتميك و هماهنگي مشاركت كنندگان متجلي مي‌شود و نوعي تداوم و همبستگي قومي و اجتماعي را تداعي مي كند.