آسيب ‌شناسي وضعيت مصرف انرژي در دانشگاه علوم انتظامي

زمينه و هدف: نگهداري آمادي صرفاً به اقلام محدود نبوده بلكه، نگهداري و حفظ انرژي و منابع طبيعي براي نسل‌ هاي آينده نيز همواره اهميت داشته است. جوامعي كه در مصرف انرژي بيشتر دقت كرده‌اند، هم هزينه‌هاي مصرف آن را كاهش داده‌اند و هم اينكه به حفظ منابع انرژي كمك نموده‌اند. حتي اگر در كوتاه‌مدت نتوانسته‌اند ميزان اتلاف را به نزديك صفر برسانند، به‌طورقطع و يقين آن را كاهش داده‌اند. هدف اين پژوهش آسيب‌شناسي وضعيت مصرف انرژي در دانشگاه علوم انتظامي امين است. روش: اين پژوهش ازنظر نوع هدف كاربردي و ازلحاظ روش اجرا، توصيفي-پيمايشي است. جامعه آماري اين تحقيق، فرماندهان، مديران و كاركنان (530 نفر)، اعضاي هيئت‌علمي (50 نفر)، دانشجويان (1750 نفر)، سربازان (125 نفر) و جمعاً (2400 نفر) است. حجم نمونه نيز به روش نمونه‌گيري طبقه‌اي و بر اساس فرمول كوكران در سطح اطمينان 95 درصد و خطاي 7 درصد، 182 نفر هستند. ابزار گردآوري اطلاعات پرسشنامه محقق ساخته بوده كه روايي آن با اخذ نظر صاحب‌نظران و پايايي آن با محاسبه آلفاي كرونباخ كه بالاتر از 0/7 مورد تأييد قرار گرفت. يافته‌ها: ازنظر اعضاي جامعه آماري، «فرهنگ‌سازماني» رتبه نخست و «محيط بيروني دانشگاه» پايين‌ترين رتبه را در بين مؤلفه‌هاي آسيب‌شناسي به خود اختصاص داده‌اند. همچنين، «تغييرپذيري» رتبه نخست و «عوامل سياسي بيرون دانشگاه» پايين‌ترين رتبه را در بين شاخص‌هاي آسيب‌شناسي به خود اختصاص داده‌اند. نتيجه‌گيري: با توجه نتايج، دانشگاه بايد در خصوص اصلاح وضعيت مصرف انرژي همت گمارد. اهم اقدامات اين اصلاح در بعد ساختاري، ارتقاء تغييرپذيري، در بعد رفتاري، افزايش علم و دانش كاركنان و در بعد زمينه‌اي به‌كارگيري فناوري روز در راستاي كاهش مصرف هستند.