طراحي مدل ارتباط با تأمين ‌كنندگان در راستاي هم آفريني ارزش (مورد مطالعه: شركت پالايش نفت آبادان)

زمينه و هدف: مديريت روابط، تأثير شگرفي بر همه زمينه‌هاي زنجيره تأمين و توسعه محصولات جديد و همچنين سطح عملكرد آن دارد. در بسياري از موارد، سامانه‌هاي اطلاعاتي و فنّاوري مورد نياز براي فعاليت‌هاي مديريت زنجيره تأمين به سهولت در دسترس بوده و مي‌توانند در يك دوره زماني نسبتاً كوتاه تكميل و به كار گمارده شوند؛ اما بسياري از شكست‌هاي آغازين در توسعه محصولات جديد، معلول انتقال ضعيف انتظارات و توقعات و نتيجه رفتارهايي است كه مابين طرفين درگير در زنجيره به وقوع مي‌پيوندد. لذا هدف از پژوهش حاضر، طراحي مدل ارتباط با تأمين‌كنندگان در راستاي هم آفريني ارزش در شركت پالايش نفت آبادان است.روش: پژوهش كنوني يك پژوهش آميخته (كيفي-كمي) بوده، به لحاظ هدف توسعه‌اي و بر اساس نظريه، داده بنياد با روش اشتراوس و كوربين كه شامل كدگذاري در سه سطح باز، محوري و انتخابي با استفاده از مصاحبه نيمه ساختاريافته با تعداد 21 نفر مشاركت‌كننده پرداخته و همچنين در قسمت كمي با نرم‌افزار ليزرل برازش آن به‌دست‌آمده است.يافته‌ها: مبتني بر كدگذاري‌هاي انجام شده، شاخص‌ها و مؤلفه‌ها در قالب مدل مفهومي ارائه و مدل پس از تائيد روايي و پايايي تبيين شده است.نتيجه‌گيري: بر اساس مدل به‌دست‌آمده، ارتباط با تأمين‌كنندگان در راستاي هم آفريني ارزش به عنوان پديده محوري و اصلي با به‌كارگيري راهبردهاي شراكت راهبردي، توانمندسازي و كاهش مخاطرات تأمين‌كنندگان، تعيين سطح و اهميت تأمين‌كنندگان در بستر عوامل زمينه‌اي ضمن در نظر گرفتن تأثيرات متغيرهاي مداخله‌گري همچون الزامات قانون، ويژگي‌هاي صنعت و عوامل محيطي و متغيرهاي علّي شامل ساختار سازماني، وسايل و ابزارهاي ارتباطي، بستر سازماني به تصميم‌گيري عقلايي و نتايج مثبت در جهت تأمين‌كنندگان و ذينفعان و همچنين هم آفريني ارزش مؤثر و مستمر بيانجامد.