تبيين اهمال‌كاري تحصيلي دانش‌آموزان بر مبناي سبك‌هاي دلبستگي: تعيين نقش ميانجي بهزيستي روان‌شناختي

اهمال كاري تحصيلي يكي از رفتارهاي مرتبط با بافت يادگيري است كه پيشرفت تحصيلي دانش‌آموزان را با چالش مواجه مي‌سازد. هدف از اين پژوهش، بررسي اثر ساختاري سبك‌هاي دلبستگي بر اهمال‌كاري تحصيلي دانش‌آموزان با ميانجي‌گري بهزيستي روان‌شناختي بود. اين پژوهش با استفاده از روش توصيفي_ همبستگي انجام شد. با استفاده از روش نمونه‌گيري خوشه‌اي تصادفي چندمرحله‌اي از بين تمامي دانش آموزان دورۀ متوسطه دوم شهر شهركرد در سال تحصيلي 1401-1400، تعداد 329 نفر نمونه (227 دختر و 102 پسر) انتخاب و به پرسشنامۀ سبك دلبستگي كولينز و ريد، پرسشنامۀ بهزيستي روان‌شناختي ريف و پرسشنامۀ اهمال‌كاري تحصيلي سولومون و راث بلوم، پاسخ دادند. داده ها با استفاده از آزمون مدل سازي معادلات ساختاري در نرم افزار AMOS و SPSS-23 تجزيه وتحليل شدند. نتايج بيانگر اثر مستقيم سبك‌هاي دلبستگي ايمن (0/05 P , 0/14- =β) و اضطرابي (β = 0/17, p 0.03 ) بر اهمال كاري تحصيلي بود. همچنين بهزيستي روان‌شناختي اثر سبك‌هاي دلبستگي بر اهمال كاري تحصيلي را ميانجي گري مي كند. دلبستگي ايمن (β = 0.13, p 0.02 ) با افزايش بهزيستي به كاهش اهمال كاري تحصيلي مي‌انجامند و در مقابل دلبستگي ناايمن اجتنابي (β = 0/11, p 0.05) و اضطرابي (β = 0/15, p 0.03) با كاهش بهزيستي به افزايش اهمال كاري تحصيلي مي انجامند. اين نتايج بيانگر نقش تعيين كنندۀ روابط عاطفي در سلامت رواني و نظم دهي به رفتارهاي دانش‌آموزان نوجوان است. از اين رو به والدين و روان شناسان توصيه مي‌شود كه در راستاي بهبود مشكلات تحصيلي دانش‌آموزان، بهبود روابط و پيوندهاي عاطفي مهم با آنان را مورد توجه قرار دهند.