اثربخشي خواندن داستان‌هاي محلي آذربايجان بر عملكرد خواندن دانش آموزان تُرك‌زبان نارساخوان

پژوهش حاضر با هدف بررسي اثربخشي داستان هاي محلي آذربايجان بر بهبود عملكرد خواندن دانش آموزان نارساخوان انجام گرفت. روش پژوهش از نوع نيمه آزمايشي با طرح پيش‌آزمون_پس‌آزمون بود. بدين منظور 16 نفر (5دختر و 11پسر) دانش‌آموز نارساخوان پايۀ ابتدايي كه در سال تحصيلي 1400-1401 به مركز اختلالات يادگيري آموزش پرورش شهر نقده مراجعه كرده و تشخيص نارساخواني دريافت كرده بودند با روش نمونه‌گيري در دسترس انتخاب شدند و به‌صورت گمارش تصادفي در دو گروه كنترل و آزمايش قرار گرفتند (هر گروه 8 نفر). دو گروه در ابتدا و انتهاي پژوهش به آزمون خواندن و نارساخواني (نما) پاسخ دادند. گروه آزمايش طي 8 جلسه، هر هفته يك‌مرتبه، در جلسات خوانش داستان محلي شركت كردند. درنهايت تحليل كوواريانس چندمتغيره (MANCOVA) و آزمون فرضيۀ پژوهش نشان داد كه ميانگين عملكرد خواندن ( خواندن كلمات، زنجيرة كلمات، آزمون قافيه، ناميدن تصاوير، درك متن، درك كلمات، حذف آواها، خواندن ناكلمات، نشانه‌هاي حرف، نشانه‌هاي مقوله)، در گروه آزمايش به‌طور معناداري افزايش‌ يافته است (0/05 p ). با توجه به نتايج اين تحقيق يكي از روش هاي مؤثر جهت بهبود عملكرد خواندن در دانش آموزان نارساخوان، خوانش داستان‌هاي محلي است.