چالش‌هاي صادرات غيرنفتي ايران با تاكيد بر بازار كشورهاي همسايه

يك عامل مهم در دستيابي به رشد و توسعه اقتصادي پايدار، ارتقاي صادرات است كه مهم‌ترين هدف از سياست‌گذاري در بخش تجارت خارجي را نيز تشكيل مي‌دهد. هدف اين پژوهش تحليل وضع موجود در راستاي افزايش سهم اقلام صادراتي ايران در بازارهاي كشورهاي همسايه است. براي اين منظور، ضمن مرور اسنادي مطالعات پيشين، از مصاحبه نيمه ساختاريافته براي گردآوري داده‌هاي ميداني استفاده شده است. سپس داده‌ها با استفاده از روش تحليل محتواي كيفي و كدگذاري پايين به بالا با استفاده از مكس‌كيو‌دي‌اي تحليل شدند. نتايج مطالعه نشان داد كه مشكلات صادرات كشور، از سبك حكمراني اقتصادي و روابط متلاطم سياسي با كشورهاي ثروتمند، و تحريم‌هاي تحميل شده به كشور سرچشمه مي‌گيرد. ‌به‌علاوه، ساختار ناكارآمد بوروكراسي كشور و فقدان يك متولي بالادستي متمركز و قدرتمند براي تسهيل توليد و صادرات كشور، مهم‌ترين منشأ تداوم آسيب‌ها در اين زمينه بوده است. لذا در كنار لزوم تدوين و اجراي يك استراتژي كلان بلندمدت و منسجم توليدي و صادراتي به‌عنوان سند بالادستي و مقدم بر ساير قوانين، لازم است يك متولي واحد و قدرتمند حاكميتي در كشور وجود داشته باشد كه بتواند موانع را برطرف نمايد و از تحقق اهداف صادراتي اطمينان حاصل نمايد.