نقش وفور منابع طبيعي و سرمايه انساني در توسعه مالي ايران (رهيافت خودتوضيح با وقفه‌هاي توزيعي)

با توجه به اين كه يكي از مهمترين دغدغه‌هاي سياست‌مداران اقتصادي كشور، توسعه مالي و عوامل مؤثر بر آن است و از آنجاكه ايران، داراي نيروي انساني تحصيل‌كرده فراوان و يكي از كشورهاي غني از لحاظ برخورداري از منابع طبيعي، همچون نفت و گاز است؛ از اين رو اين پژوهش، به دنبال بررسي اثر وفور منابع طبيعي و سرمايه انساني بر توسعه مالي در ايران در طي دوره‌ي زماني 1400-1353 با استفاده از روش خودتوضيح با وقفه‌هاي توزيعي (ARDL) است. نتايج حاكي از آن است كه در بلند‌مدت، وفور منابع طبيعي اثر منفي و معني‌دار و سرمايه انساني اثر مثبت و معني‌دار بر توسعه مالي دارد. همچنين نتايج حاصل از اين پژوهش نشان مي‌دهد كه تجارت باز و فناوري در بلندمدت، اثر مثبت و معني‌دار بر توسعه مالي در اقتصاد ايران دارد.