تأثير شاخص هاي توسعۀ زنان بر رانت نفتي

گذار از اقتصاد نفتي سال‌ها است كه اولويت‌ اصلي سياستگذاري كشورهاي درحال توسعه صادركننده نفت جهت نيل به رشد و توسعه متوازن محسوب ميشود. از سويي، شواهد تجربي نشان مي‌دهد اين كشورها از نيمي از سرمايه انساني خود بهره چنداني نميبرند و شاخص‌هاي توسعه انساني زنان در اين كشورها وضعيت مطلوبي ندارد. بنابراين، هدف اين مطالعه شناسايي اثرات شاخص توسعه زنان بر عدم وابستگي اقتصاد كشورها به رانت نفتي است از اين روتحقيق حاضر با رهيافت داده‌هاي تابلويي و به روش گشتاورهاي تعميم‌يافته به بررسي تأثير شاخصهاي توسعه زنان بر رانت نفتي در 17 كشوردرحال توسعه صادركننده نفت طي دوره 2018-2011 پرداخته و نتايج نشان داد، ضريب اثرگذاري توسعه شاخص‌هاي زنان شامل كارآفريني زنان، مشاركت سياسي زنان، آموزش زنان وبهداشت زنان بر رانت نفتي در كشورهاي منتخب منفي و معنادار شده ودر اين بين، اثر تخميني توسعه آموزش زنان از ساير شاخص‌ها بزرگتر بوده است. همچنين، ديگر نتايج تخميني نشان داد شاخص‌هاي حكمراني خوب، توسعه فناوري و توسعه مالي بر رانت نفتي تأثير منفي و معناداري داشته‌اند. نتايج بصورت كلي نشاندهنده اين واقعيت است كه با اهميت به زنان به عنوان نيمي از جمعيت فعال و افزايش بهره‌وري ناشي از فعاليت آنها، توليد در بخش‌هاي دانش‌بنيان و غيرنفتي افزايش پيداكند.