بررسي نظرات دانشجويان پزشكي دانشگاه علوم ‌پزشكي جندي شاپور اهواز درباره روند اجراي پايان‌نامه و اهميت آن در آموزش پزشكي در سال 1401

مقدمه: بررسي ديدگاه دانشجويان پزشكي در ارتباط با پايان نامه، روند اجرايي و اثربخشي آن  مي تواند برنامه ريزان را با نقاط ضعف و قوت شرايط موجود آشنا و امكان اصلاح آن را فراهم نمايد. مطالعه حاضر با هدف تعيين نظرات دانشجويان پزشكي دانشگاه علوم پزشكي جندي شاپور اهواز نسبت به روند اجراي پايان نامه پزشكي عمومي انجام شد. روش‌ها: در اين مطالعه مقطعي، نظرات 247 نفر از دانشجويان پزشكي دانشگاه علوم پزشكي جندي شاپور اهواز در سال 1401 از طريق پرسشنامه اي محقق ساخته بررسي شد. پرسشنامه ها از طريق فضاي مجازي و حضوري جمع آوري شد. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه 18 و آزمون t مستقل و مجذور كاي تجزيه و تحليل شدند. يافته ها: دانشجويان درمورد اهميت و ضرورت واحد پايان نامه، با كسب ميانگين نمره 1/36 از 3 اعلام داشتند كه واحد پايان نامه اهميت و ضرورت كمي در برنامه درسي دوره پزشكي عمومي دارد در مورد جايگزيني واحد پايان نامه با واحدهاي درسي،  با كسب ميانگين 2/5 از 3 خواستار جايگزيني واحدهاي درسي با واحد پايان نامه بودند. درمورد رضايت از توانمندي و همكاري استاد راهنما، با كسب ميانگين نمره 1/85 از 3 رضايت نسبي خود را از توانايي و همكاري اساتيد راهنما در انجام پاياننامه اعلام نمودند. نتايج نشان داد كه در ارتباط با اهميت و ضرورت واحد پايان نامه بين دانشجويان به تفكيك جنس (t=1/22 ،P=0/22) و معدل تحصيلي (t=1/43 ،P=0/15) تفاوت معني دار آماري وجود ندارد. 89  دانشجوي دختر (79/7 درصد)  و 106دانشجوي پسر (85/5 درصد) اعلام داشتند كه اگر واحد پايان نامه اختياري مي بود از انتخاب آن صرف نظر مي كردند (0/15=p). در ارتباط با انتخاب واحد پايان نامه در صورت اختياري بودن بين دانشجويان به تفكيك معدل تحصيلي تفاوت معني داري مشاهده نشد (0/41=p). نتيجه گيري: با توجه به نتايج حاصله مي توان گفت كه دانشجويان پزشكي از توانمندي و همكاري اساتيد راهنما در انجام پايان نامه رضايت نسبي داشتند، اما معتقدند كه واحد پايان نامه اهميت چنداني در حرفه پزشكي و آينده شغلي آنها ندارد و خواستار جايگزيني آن با دوره هاي آموزشي باليني بودند.