تبيين مولفه هاي آموزش مبتني بر مهارت در آموزش عالي با رويكرد كيفي

مقدمه: آموزش مهارت محور دانشگاهي ابزاري اساسي براي توانمندسازي افراد با مهارت‌ها و توانايي‌هاي فني سطح بالا است كه مي‌توان از آن براي توسعه ملي استفاده كرد. لذا پژوهش حاضر با هدف تبين مولفه هاي آموزش مبتني بر مهارت در آموزش عالي با رويكرد كيفي انجام شده است. روش ها: پژوهش حاضر با رويكرد كيفي از نوع تحليل مضمون انجام شده است. گروه هدف مورد مطالعه، اعضاي هيات علمي دانشگاه هاي محقق اردبيلي، علامه طباطبائي، شهيد بهشتي و تهران بود. مشاركت كنندگان شامل 15 نفر از اعضاي هيات علمي بودند كه به روش نمونه گيري هدفمند انتخاب شدند. جهت جمع آوري داده ها از مصاحبه نيمه ساختار يافته استفاده شد. يافته ها: مجموع كدهاي آزاد استخراج شده از محتواي مصاحبه ها 113 مورد بود كه پس از ادغام كدهاي مشابه با يكديگر در نهايت 98 كد استخراج و در 16 مضمون فرعي طبقه بندي و در نهايت در 7 مضمون اصلي دسته بندي شدند. مقوله هاي سياست گذاري، برنامه درسي مبتني بر مهارت، ماموريت و رسالت هاي دانشگاه، روش هاي تدريس، كارآفريني، توانمندسازي اعضاي هيات علمي و توسعه فناوري به عنوان مهمترين مولفه هاي آموزش مبتني بر مهارت از ديدگاه اعضاي هيات علمي شناسايي شدند. نتيجه گيري: با عنايت به يافته هاي پژوهش مي توان گفت كه نهادينه كردن آموزش مبتني بر مهارت در دانشگاه مي تواند نقش موثري در اشتغال دانش آموختگان داشته باشد.