نقش كاركردهاي اجرايي در پيش‌بيني مهارت تحصيلي رياضي دانش‌آموزان ابتدايي كم‌توان ذهني

كودكان كم‌توان ذهني به عنوان قشر خاص و آسيب‌پذير جامعه به دلايل گوناگوني معمولا مهارت تحصيلي كمي دارند. يكي از دلايل مهم در اين زمينه مي‌تواند كاركردهاي اجرايي باشد. بنابراين اين تحقيق با هدف مطالعه نقش كاركردهاي اجرايي در پيش‌بيني مهارت‌هاي تحصيلي رياضي دانش‌آموزان ابتدايي كم‌توان ذهني انجام شد. روش تحقيق توصيفي از نوع همبستگي بود. جامعه آماري شامل كليه دانش‌آموزان مشغول به تحصيل مقطع ابتدايي كم‌توان ذهني در مدارس استثنايي شهر كرمان در سال تحصيلي 1402-1401 بود. 278 نفر به روش نمونه‌گيري تصادفي طبقه‌اي انتخاب شدند. براي جمع‌آوري داده‌ها از پرسش‌نامه كاركردهاي اجرايي بريف و آزمون معلم‌ساخته رياضي استفاده شد. تجزيه و تحليل داده‌ها با نرم‌افزارهاي spss25 و Amos24 انجام شد. نتايج تحقيق نشان داد كه الگوي نقش كاركردهاي اجرايي در پيش‌بيني مهارت‌هاي تحصيلي دانش‌آموزان ابتدايي كم‌توان ذهني با كنترل اثر هوش و سن از برازش قابل قبولي برخوردار است. بين بازداري، انتقال توجه، كنترل هيجاني، آغازگري، حافظه كاري، برنامه‌ريزي، سازماندهي مواد و بازبيني با مهارت‌هاي تحصيلي رياضي دانش‌آموزان كم‌توان ذهني رابطه معناداري وجود داشت، به طوري كه مولفه‌هاي كاركردهاي اجرايي به‌صورت همزمان 0.357 واريانس مهارت‌هاي تحصيلي دانش‌آموزان كم‌توان ذهني را تبيين مي‌كردند و و مهم‌ترين پيش‌بيني كننده مهارت‌هاي تحصيلي رياضي در دانش‌آموزان كم‌توان ذهني به ترتيب برنامه‌ريزي و حافظه كاري بود.