قرينه‌شناسي آيات سوره كهف و روايات براي اثبات نبوت ذوالقرنين

هويت‌شناسي ذوالقرنين و فهم مؤلفه‌هاي شكل‌دهنده ماجراي او از دير‌باز مورد توجه قرآن‌پژوهان بوده است. يكي از عناصر محوري در شناخت استوارتر ذوالقرنين، موضوع پيامبري اوست. ثمرۀ اين بحث در انطباق شخصيت‌هاي تاريخي با وي آشكار خواهد شد. اين پژوهش با بهره از روش توصيفي- تحليلي و استناد به منابع نوشتاري، در پي بررسي شاخصه نبوّت در ماجراي قرآني ذوالقرنين است. براي اين منظور 11 مؤلفه مندرج در آيات موضوع و روايات مرتبط استخراج شده‌اند كه شايستگي نقش‌آفريني در قامت قرينه‌هايي براي اثبات نبوّت ذوالقرنين را دارند. اين قرينه‌ها عبارت‌اند از: مخاطب قرار گرفتن ذوالقرنين توسط پروردگار، برانگيخته شدن، دعوت توحيدي، بهره از تمكّن الهي، بهره‌وري از سبب، واگذار شدن قضاوت به وي، كنش‌هاي توحيد‌محور، اِخبار از قيامت و تشبيه وي به حضرت علي (ع). تطبيق اين قرينه‌ها با نمونه‌هاي مشابه قرآني و بهره از روايات معتبر، سبب استحكام بيشتر نظام قراين پيش‌گفته در جهت فرضيه است.