تاثير آموزش مبتني بر محيط واقعيت مجازي و واقعيت افزوده بر يادداري دريافتي و توليدي واژگان زبان انگليسي در ميان دانش‌آموزان مقطع دبيرستان

استفاده مطلوب و هدفمند از فناوري مي تواند نقش به سزايي در بهبود كيفيت آموزش زبان انگليسي داشته باشد. در اين پژوهش، ضمن بررسي تأثير واقعيت مجازي و واقعيت افزوده در يادداري واژگان انگليسي در دو سطح درك و توليد، نظرات و رويكرد دانش‌آموزان ايراني نيز در خصوص استفاده از اين دو بستر آموزشي مورد مطالعه قرار گرفته است. براي اين منظور، نمونه‌اي از 48 دانش‌آموز پسر ايراني از يك دبيرستان در آذربايجان شرقي انتخاب و به سه گروه شامل دو گروه آزمايش و يك گروه كنترل تقسيم شدند. هر گروه آزمايش بر اساس محتواي خاصي كه توسط پژوهشگران طراحي و تدوين شده بود، آموزش داده شدند و گروه گواه بر اساس چارچوب رايج و متداول مدارس آموزش ديد. پس از هشت جلسه آموزشي، دو پس‌آزمون، يكي در قالب پرسش‌هاي چندگزينه‌اي و ديگري در قالب تكميل عبارات ناقص، براي ارزيابي يادداري دريافتي و توليدي واژگان اجرا شد. براي تجزيه و تحليل داده‌هاي حاصل از پس‌آزمون‌ها، تجزيه و تحليل يك طرفه واريانس، و براي تحليل داده‌هاي مصاحبه، تحليل محتواي مضموني به‌كار گرفته شد. نتايج تحليل داده‌هاي كمي نشان داد كه تاثير واقعيت مجازي و واقعيت افزوده از نظر آماري بر يادداري دريافتي واژگان معني‌دار است. با اين حال، در يادداري توليدي واژگان، اين تاثير مثبت صرفا براي واقعيت افزوده مشاهده شد. تحليل داده‌هاي مصاحبه در دو مقوله عمده مزايا و چالش‌هاي استفاده از اين دو بستر آموزشي مورد بحث قرار مي‌گيرد. يافته‌هاي پژوهش حاضر مي‌تواند براي معلمان، طراحان برنامه درسي و تهيه كنندگان مطالب درسي مفيد باشد.