بررسي تطبيقي رمزگذاري افعال و عبارات اشاره‌اي و ماهيت تعاملي آن‌ها در زبان فارسي با تحليل روايات داستان قورباغه و آليس در سرزمين عجايب و يك مجموعه فيلم كوتاه

آن گونه كه ماتسوموتو و كاواچي (۲۰۱۷) اظهار داشته اند اشاره در واقع يك خط مسير به اضافه يك زمينه مشخص (يعني (گوينده است و از اين جهت از نظر مفهومي با مسير حركت متفاوت است. در واقع عبارات اشاره اي مجموعه اي از رفتارهاي متمايز از عبارات جهتي به عنوان مثال Up در (انگليسي)، خط مسير (به عنوان مثال، TO)، يا خط سير به اضافه انطباق به عنوان مثال INTO را نشان ميدهند و بنابراين در خور مطالعات جداگانه اي ميباشند. در اين مقاله بر آنيم تا افعال و عبارات اشاره اي را در زبان فارسي مورد بررسي قرار دهيم. به اين منظور پس از بررسي الگوي واژگاني شدگي در فارسي كه عموماً مبتني بر تحليل داستان تصويري قورباغه مديرا، ۱۹۶۹) و ترجمه فارسي رمان آليس در سرزمين عجايب كارول ، ۱۸۶۵) است بررسي خواهيم كرد كه عبارات اشاره اي در مقايسه با زبانهاي انگليسي ژاپني و تايلندي ماتسوموتو و همكاران ۲۰۱۷ به چه صورت در زبان فارسي رمز گذاري مي شوند و آيا بر اساس فيلم هاي كوتاهي كه در اين خصوص به كارگيري خواهند شد. علاوه بر نقش فضايي اي كه توسط ماتسوموتو و همكاران (۲۰۱۷) در خصوص اين مؤلفه ها گزارش شده است ماهيتي تعاملي نيز دارند يا خير آن چنان كه نتايج اين تحقيق نشان ميدهند در زبان فارسي نيز اين عبارات علاوه بر نقش ،فضايي به صورت نفتي و تعاملي نيز به كار گرفته ميشوند به بياني ديگر بختوران زبان فارسي هنگامي كه حركت صرفاً به سمت گوينده نباشد جهت فضايي و در حيطه او كه توسط محدوديتهاي قابل رؤيت بودن و تعليل تعريف ميشود نيز باشد و همچنين زماني كه حركت با يك رفتار تعاملي مانند سلام كردن به گوينده همراه باشد از اين افعال اشاره اي با بسامد بيشتري استفاده مي كنند كه اين موضوع بازتأييدي رده شناختي بر مطالعه و نتايج اكيتا و ماتسوموتوا (۳۰۲۰) ميباشد با اين همه در زبان فارسي همانند ساير زبانهاي بررسي شده، تعاملي بودن رويداد حركتي تأثير چنداني بر رمزگذاري مفهوم اشاره اي در حروف اضافه ندارد كه اين موضوع بيانگر اين است كه مفهوم اشاره اي تا حد زيادي در جايگاه ستاك فعلي آمدن» و «رفتن» زبان فارسي و نه مؤلفه هاي كمكي مانند حروف اضافه و ساير گروههاي فعلي رمزگذاري مي.شود بنابر اين مؤلفه هاي كمكي همراه افعال اشاره اي و ساير گروههاي فعلي در اين زمينه حامل نقش فضايي مكاني صرف و يا اطلاعاتي در خصوص شيوه حركت مي باشند.