رابطه هيجان‌هاي پيشرفت مثبت تحصيلي، هيجان‌هاي پيشرفت منفي تحصيلي، و راهبردهاي يادگيري با نقش واسطه‌اي رضايتمندي تحصيلي

هدف پژوهش حاضر بررسي رابطه هيجان‌هاي پيشرفت مثبت و منفي تحصيلي با راهبردهاي يادگيري با واسطه‌گري رضايتمندي تحصيلي بود. روش پژوهش، توصيفي از نوع همبستگي بود. جامعه آماري را تمام دانش‌آموزان دبيرستان‌هاي شهرستان كوهبنان استان كرمان تشكيل دادند كه از بين آنها 450 دانش‌آموز به روش نمونه‌گيري خوشه‌اي چندمرحله‌اي و درون هر خوشه به روش تصادفي ساده انتخاب شدند. به‌منظور گردآوري داده‌ها از پرسشنامۀ راهبردهاي انگيزشي براي يادگيري، پرسشنامه هيجان‌هاي پيشرفت و مقياس بهزيستي تحصيلي استفاده شد. نتايج تحليل مسير نشان مي‌دهند رضايتمندي تحصيلي نقش واسطه‌گري معناداري را بين هيجان‌هاي پيشرفت مثبت، هيجان‌هاي پيشرفت منفي و راهبردهاي يادگيري داشت. همچنين، نتايج حاكي از اين بود كه بين متغيرهاي ذكرشده به‌جز هيجان‌هاي پيشرفت منفي رابطه مثبت و معناداري وجود داشت. به عبارت ديگر، يعني هيجان‌هاي پيشرفت منفي رابطه منفي و معناداري با رضايتمندي تحصيلي و راهبردهاي يادگيري داشتند؛ بنابراين، همه روابط مستقيم و معنادار هستند و نقش واسطه‌اي رضايتمندي تحصيلي در مدل پيشنهادي نيز تأييد شد؛ ازاين‌رو، نتيجه گرفته مي‌شود كه ارتقاي هيجان‌هاي مثبت تحصيلي و كاهش هيجان‌هاي منفي تحصيلي دانش‌آموزان، زمينة افزايش رضايتمندي تحصيلي دانش‌آموزان و به‌كارگيري راهبردهاي يادگيري آنها را فراهم مي‌كند.