آموزش ذهن‌آگاهي نوجوان محور بر تاب‌آوري تحصيلي و اشتياق تحصيلي دانش آموزان دختر با علائم اضطراب اجتماعي

پژوهش با هدف بررسي تأثير آموزش ذهن‌آگاهي نوجوان‌محور بر تاب‌آوري و اشتياق تحصيلي در نوجوان دختر مقطع متوسطه دوم با علائم اضطراب اجتماعي انجام‌ شد. روش پژوهش نيمه‌آزمايشي با طرح پيش‌آزمون - پس‌آزمون همراه با دوره پيگيري با گروه كنترل است و جامعه آماري را كليه دانش‌آموزان دختر مقطع متوسطه در سال تحصيلي 99-1398 شهر تهران تشكيل داده بودند. براي انتخاب نمونه ابتدا با استفاده از روش نمونه‌گيري خوشه‌اي ساده، از بين مدارس دخترانه مقطع متوسطه شهر تهران، چهار مدرسه به تصادف انتخاب شدند و پرسشنامه اضطراب اجتماعي بين دانش‌آموزان به اجرا درآمد. از بين دانش‌آموزاني كه نمرات يك انحراف استاندارد بالاتر از ميانگين را در اين پرسشنامه به دست آورده بودند و داوطلب شركت در پژوهش بودند، به روش تصادفي ساده 30 نفر انتخاب شدند و در گروه آزمايش و كنترل (هر گروه 15 دانش‌آموزان) قرار گرفتند. گروه آزمايش هشت جلسه آموزش ذهن‌آگاهي نوجوان‌محور را دريافت كردند و گروه كنترل آموزش دريافت نكردند. ابزار گردآوري اطلاعات در مراحل پيش‌آزمون، پس‌آزمون و پيگيري شامل مقياس تاب‌آوري تحصيلي، مقياس اشتياق تحصيلي (مقياس‌هاي درگيري مدرسه) و پرسشنامه اضطراب اجتماعي نوجوانان بود. داده‌هاي پژوهش با روش اندازه‌هاي مكرر تحليل شدند. نتايج نشان دادند بسته آموزشي ذهن‌آگاهي نوجوان‌محور بر بهبود تاب‌آوري تحصيلي و اشتياق تحصيلي دانش‌آموزان در مرحله پس‌آزمون تأثير معناداري داشت و تأثير آن در مرحله پيگيري نيز باقي مانده است. نتيجه گرفته شد كه آموزش ذهن‌آگاهي نوجوان‌محور روش مناسبي براي بهبود تاب‌آوري تحصيلي و اشتياق تحصيلي در دانش‌آموزان دختر داراي علائم اضطراب اجتماعي بوده است.