الگوي ارتباطي مطلوب جمهوري اسلامي ايران در قبال جمهوري فدراتيو برزيل

در گذشته روابط كشورها اغلب متمركز بر ديپلماسي رسمي بود اما با گسترش ارتباطات، تحولي ژرف در جوامع انساني، ساختارهاي سنتي، دولت ها و رفتارهاي آنان در عرصه بين المللي ايجاد شد و ابعاد ديگري از اثرگذاري اجتماعي و روابط بين دولت-ملت‌ها ظهور و بروز يافت. در اين ميان، دو كشور جمهوري اسلامي ايران و جمهوري فدراتيو برزيل سياست مستقلي را در پيش گرفته و خواهان تثبيت جايگاه بين المللي خود هستند؛ لذا ضرورت دارد با عنايت به 120 سالگي روابط ديپلماتيك دو كشور، نگاه مثبت ج.ا.ايران و ج.ف.برزيل به همكاري متقابل، متوازن‌سازي، تنوع‌بخشي و تعميق روابط في‌مابين، هدف راهبردي تقويت روابط چندجانبه دو كشور محقق شود. سوال اصلي پژوهش حاضر اين است كه الگوي ارتباطي ج.ا.ايران در ج.ف.برزيل چگونه بايد باشد تا بتوان ارتباط قوي، موثر و سازنده‌اي با اين كشور برقرار كرد؟ ادبيات مفهومي اين كاوش، ارتباطات توسعه، الگوي ارتباطي و قدرت هاي نوظهور است. در اين پژوهش به صورت تركيبي از روش مطالعه اسنادي و نظريه زمينه اي استفاده شده و با مراجعه به كتب، مقالات و گزارش هاي معتبر سازمان هاي بين المللي و همچنين انجام مصاحبه عميق با 12 نفر از نخبگان، يافته ها احصاء شد. براساس نتايج، الگوي رفتاري برزيل در نظام بين الملل بسيار محتاطانه و اقتصاد محور است؛ لذا ضرورت دارد جمهوري اسلامي ايران راهبرد ثابت با تاكتيك متغيرِ متناسب با تغييرات جامعه هدف را در مواجهه با دولت، جامعه، نهادهاي مدني و رسانه هاي اجتماعي برزيل به كار بگيرد. همچنين با توجه به فضاي گفتماني و رسانه اي اين كشور، ج.ا.ايران بايد ظرفيت هاي چند بعدي ديپلماسي عمومي را با تمركز بر ديپلماسي رسانه اي، ديپلماسي فرهنگي و ديپلماسي مبادله فعال كند.