بررسي مباني حقوقي ورود شوراي امنيت به مباحث حقوق بشردوستانه بين‌المللي (با ارائه پيشنهادهاي رسانه‌اي)

شوراي امنيت به‌ عنوان مجري حفظ صلح و امنيت بين المللي در ساختار سازمان ملل متحد عمل مي‌كند. با توجه به ممنوعيت توسل به زور در منشور ملل متحد در ابتدا اين تصور وجود داشت كه ورود شورا به مسئله حقوق بشردوستانه بين المللي (IHL) به منزله مشروعيت جنگ است. به همين دليل شوراي امنيت تا بيش از 20 سال پس از آغاز فعاليتش به IHL ورود پيدا نكرد. عملكرد شورا پس از اين زمان هم حاكي از آن است كه اين ركن با ايجاد ارتباط ميان صلح و امنيت بين المللي و مسئوليت حمايت، از يك سو و IHL از سوي ديگر نگاهي ويژه به اين حقوق دارد. با توجه به افزايش نقش رسانه هاي بين المللي در پوشش اخبار، خصوصاً اخبار مربوط به درگيري‌هاي مسلحانه، شوراي امنيت نيز از تأثير رسانه ها در واكنش به موارد نقض حقوق بشردوستانه مصون نمانده است. در اين مقاله سعي شده است كه به اين سؤال پاسخ داده شود كه شوراي امنيت چگونه در روند رشد و نمو IHL نقش آفريني كرده است و با موضع گيري هاي خود در مواردي حتي حقوق مذكور را نقض كرده است؟ اين مقاله با روش توصيفي و استدلالي و با استناد به منابع مختلف كتابخانه اي و اسناد بين المللي به اين نتيجه مي رسد كه هر چند شورا در مواردي به‌دليل ساختار خود يا منافع اعضاي دائم اين شورا واكنش مناسبي به موارد نقض حقوق بشردوستانه نشان نداده است اما با گذشت زمان و نقش آفريني بيشتر رسانه ها، نسبت به قبل به موضوعات حقوق بشردوستانه توجه بيشتري پيدا كرده است.