اثربخشي روايت درماني گروهي بر سرزندگي تحصيلي و بهبود روابط والد- فرزندي در دانش آموزان مقطع متوسطه اول

پژوهش حاضر با هدف تعيين اثربخشي روايت درماني گروهي بر بهبود روابط والد- فرزندي و سرزندگي تحصيلي در دانش آموزان دختر مقطع متوسطه اول انجام شد. پژوهش حاضر از نوع مطالعه نيمه آزمايشي با طرح پيش آزمون- پس آزمون و گروه كنترل بود. نمونه پژوهش به حجم 40 نفر از بين كليه دانش آموزان مقطع متوسطه اول منطقه 12 استان تهران به روش نمونه گيري هدفمند، انتخاب و به ‌صورت تصادفي در دو گروه آزمايش (20نفر) و كنترل (20نفر) جايگزين شدند. شركت كنندگان در مراحل پيش آزمون و پس‌آزمون مقياس ارزيابي روابط والد- فرزند (فاين، مورلند و اسچووبل، 1983) و سرزندگي تحصيلي (دهقاني زاده و حسين چاري، 1391) را تكميل كردند و آزمودني هاي گروه آزمايش در  معرض 8 جلسه 120 دقيقه اي روايت درماني گروهي قرار گرفتند. تحليل داده ها با استفاده از تحليل كوواريانس انجام شد. نتايج نشان دادند روايت درماني گروهي به بهبود روابط والد- فرزندي و افزايش سرزندگي تحصيلي دانش آموزان در مرحله پس‌آزمون منجر مي شود. با توجه به نتايج، روايت درماني گروهي  بر بهبود روابط والد- فرزندي و سرزندگي تحصيلي دانش آموزان مقطع متوسطه اول مؤثر است.