نقش فناوري در رهبري با رويكرد تركيبي اكتشافي

هدف پژوهش حاضر بررسي نقش فناوري در رهبري از ديدگاه رهبران و پيروان است. اين پژوهش ازنظر هدف، كاربردي و از نظر روش‌شناسي به روش آميخته اكتشافي- متوالي (كيفي-كمي) انجام شد. جامعه اين پژوهش، مديران و خبرگان آموزشي مدارس دخترانه ابتدايي دولتي شهر تهران بود و روش نمونه‌گيري كيفي، هدفمند ملاك‌مدار بود كه 9 نفر انتخاب گرديد و در مرحله كمي حجم نمونه بر اساس فرمول «كوكران» ۳۶۹ نفر برآورد شد كه تعداد ۳۴۰ نفر به‌عنوان نمونه نهايي با روش نمونه‌گيري تصادفي خوشه‌اي و طبقه‌اي انتخاب شدند. ابزارگردآوري داده‌ها در بخش كيفي، مصاحبه نيمه ساختار‌يافته بود كه پايايي آن با ضريب توافق (75%) مورد تاييد قرار گرفت. داده‌ها در بخش كمي با استفاده از پرسشنامه محقق ساخته گردآوري شد كه پايايي آن با ضريب آلفاي كرونباخ، 95/0 برآورد شد. در بخش تحليل داده‌هاي كيفي اين پژوهش از روش كدگذاري داده بنياد بر مبناي رويكرد استرواس و كوربين و در مرحله كمي از تكنيك‌هاي آماري t تك نمونه‌اي، t گروه‌هاي مستقل و تحليل واريانس استفاده شد. نتايج اين پژوهش نشان مي‌دهد كه فناوري توانسته است در فعاليت‌هاي رهبران تأثير مثبت بگذارد و با شناسايي مهم‌ترين چالش‌هاي آن‌ها در زمان استفاده ازفناوري و عوامل اثربخش تيم‌هاي مجازي، رهبران و پيروان مي‌توانند خيلي بهتر از فناوري‌ها استفاده كنند و كارايي آن‌ها در زمان فعاليت‌هاي روزمره بالاتر برود.