فهم و اولويت بندي راهبردهاي به‌زيستي كاركنان در يك سازمان دولتي: پژوهشي تركيبي

تصميم‌گيري در خصوص پياده‌سازي راهبردها و برنامه‌هاي به‌زيستي سازمان يكي از دغدغه‌هاي اصلي مديران منابع انساني براي بهبود سلامت و رفاه حال كاركنان محسوب مي‌شود. زيرا تشخيص برنامه‌هاي مطلوب از ديدگاه كاركنان در كنار سنجش ميزان عملياتي سازي آنها نه تنها رضايتمندي و خرسندي بيشتري در كاركنان ايجاد مي‌كند، بلكه توان اجرايي سازمان براي صرف بودجه با كمترين اتلاف منابع را ممكن مي‌سازد. براي تصميم‌گيري در مورد جهت‌گيري انواع برنامه‌ها در سازمان چه بايد كرد؟ پژوهش تركيبي حاضر پس از واكاوي 6 راهبرد، 13 برنامه و 60 اقدام ارتقاي به‌زيستي كاركنان در مرحله كيفي، با به‌كارگيري روش تحليل اهميت- عملكرد در مرحله كمي نحوه اولويت‌بندي اقدامات هر يك از برنامه‌هاي به‌زيستي كاركنان در محل كار را نشان مي‌دهد. جامعه آماري اين پژوهش كليه 320 نفر كاركنان سازمان اداري و استخدامي كشور بوده است كه از اين تعداد 200 نفر از آنها به صورت در دسترس به‌ عنوان نمونه انتخاب شدند. نتايج پژوهش نشان مي‌دهد مديران مي‌توانند از ميان 60 اقدام مورد بررسي، با تمركز بيشتر بر برخي از اقدام‌ها،(21 اقدام) كنار گذاشتن تعدادي از اقدام‌ها،(20 اقدام) استمرار برخي از آنها(11 اقدام) و در نهايت اختصاص اولويت كمتر به شماري از اين اقدام‌ها در مورد برنامه‌هاي به‌زيستي كاركنان در محل كار تصميم‌گيري كنند.