بررسي و تحليل فضايي فقر شهري (نمونه موردي شهر ياسوج)

رشد شتابان و بي‌برنامه شهرگرايي و شهرنشيني مشكلات عمده‌اي را به وجود آورده است كه مهم‌ترين‌ آن‌ها مي‌توان به فقر شهر اشاره كرد. شهر ياسوج در دهه‌هاي اخير رشد و توسعه شتاب‌زده‌اي داشته است به‌طوري كه جمعيت آن از 931 نفر در سال 1345 به 134532 نفر در سال 1395 رسيده است. هدف از پژوهش حاضر نيز بررسي و تحليل فضايي شاخص‌هاي فقر شهري در سطح بلوك‌هاي شهر ياسوج مي‌باشد. پژوهش حاضر از نوع هدف كاربردي و از نوع روش نيز توصيفي- تحليلي مي‌باشد. اطلاعات مورد نياز نيز از طريق مطالعات اسنادي و كتابخانه‌اي و داده‌هاي خام نيز از بلوك‌هاي آماري سال 1395 شهر ياسوج به دست آمده است. ابتدا شاخص‌هاي فقر شهري در محيط Excel بي‌مقياس‌سازي شدند. سپس به‌ صورت تلفيقي وزن‌گيري شدند و در نهايت شاخص تلفيقي فقر شهري به دست آمده است. به‌ منظور بررسي و تحليل شاخص‌هاي تلفيقي فقر شهري از مدل‌هاي محلي آماره موران، لكه‌هاي داغ، تحليل روند شكل‌گيري و تلفيق اين شاخص‌ها در محيط Arc Gis استفاده شده است. نتايج حاصل از اين تحقيق بيانگر بالا بودن امتياز و خوشه‌اي بودن فقر شهري در بلوك‌هاي غرب و شمال غربي شهر ياسوج و پايين بودن امتياز فقر شهري در بلوك‌هاي مركزي شهر ياسوج مي‌باشد. به عبارتي منطقه يك در شهر ياسوج در دسته متوسط تا فقير قرار دارد. منطقه دو و سه، متوسط تا خيلي مرفه و در نهايت منطقه چهار در دسته خيلي فقير از نظر پراكندگي شاخص‌هاي فقر شهري در شهر ياسوج قرار دارد.