تحليل تاثيرات تحريم هاي اقتصادي بر كيفيت زندگي روستاييان (مطالعه موردي: روستاييان ساكن در بخش مركزي شهرستان كاشمر)

ارتقاء و توسعه كيفيت زندگي روستاييان به عنوان عاملي در جهت افزايش رفاه، كاهش نابرابري هاي روستا - شهري و دستيابي به توسعه پايدار روستايي، از اهميت بسزايي برخوردار است. اين درحالي است كه تحريمهاي اقتصادي ابعاد مختلف زندگي مردم ايران از جمله روستاييان را تحت تاثير قرار داده است. لذا پژوهش حاضر با هدف تحليل تاثير تحريم هاي اقتصادي (سال هاي 1397 تا 1399) بر كيفيت زندگي روستاييان شهرستان كاشمر انجام پذيرفته است. پژوهش حاضر از نظر ماهيت، از نوع پژوهشهاي كمي، از نظر هدف در زمره تحقيقات كاربردي و از جهت روش، در زمره تحقيقات توصيفي- تحليلي به شمار مي‌آيد. اطلاعات مورد نياز در اين پژوهش با بهره گيري از مطالعات اسنادي و پرسشنامه محقق ساخته جمع آوري گرديد و پايايي آن با استفاده از ضريب آلفاي كرونباخ (0.951) محاسبه شد. جامعه آماري پژوهش شامل روستاييان ساكن در 13 روستاي، بخش مركزي شهرستان كاشمر مي باشد كه با استفاده از فرمول كوكران و سطح خطاي 0.05، تعداد 369 خانوار به روش تصادفي ساده به عنوان نمونه انتخاب شده است. يافته‌هاي پژوهش با توجه به سطح معناداري 0.00 كليه شاخص ها در آزمون T تك نمونه‌اي، بيانگر آن است كه تحريم هاي اقتصادي تاثيرات قابل توجهي بر ابعاد عيني و ذهني كيفيت زندگي روستاييان برجاي گذاشته است. همچنين مقادير ميانگين ها نشان مي دهد كه به ترتيب بيشترين و كمترين تاثير تحريم ها در بعد ذهني مربوط به شاخص هاي اميد به آينده (4.02) و رضايت از زندگي (3.81) و در بعد عيني بيشترين تاثير بر توانايي پس انداز (4.43) و قدرت خريد (4.39) روستاييان و كمترين تاثير بر شاخص بهداشت و سلامت (3.78) مي باشد. همچنين نتايج حاصل از مدل شاخص انتخاب ارجحيت( psi)، با توجه به امتياز نهايي به ترتيب روستاي تربقان(3.095) و جردوي(2.416)، بيشترين و كمترين ميزان تاثير را از تحريم هاي اقتصاد ي پذيرفته است.