الگوي اسلامي سوگيري‌زدايي شناختي از تصميم‌سازي در حكمراني از منظر نهج‌البلاغه

تصميم‌گيري درست و به هنگام در حكمراني هنگامي پديد مي‌آيد كه فرآيند تصميم‌سازي به‌طور صحيح اجرايي شده باشد. در اين ميان اشتباهات و خطاهاي نظام‌مندي در قالب سوگيري‌هاي شناختي مانع از نيل به تصميم‌گيري صحيح صورت مي‌گيرد. اين پژوهش بر آن است با به‌كارگيري روش تحليل محتواي كيفي داده بنياد، با محوريت نهج‌البلاغه، به اين پرسش پاسخ دهد كه الگوي اسلامي سوگيري‌زدايي شناختي در حكمراني چيست؟ نويسنده براي پاسخ به پرسش مذكور، به داده‌پردازي و مقوله‌پردازي متون اقدام نمود. نتايج تحقيق نشان داد فرآيند تصميم‌سازي آنگاه از سوگيري‌هاي شناختي مصون خواهد ماند كه شرايط علّي آن - يعني محدوديت‌هاي عقل- به‌درستي لحاظ شود و با بهره‌گيري از راهبردهاي «پيامدسنجي و تجربه‌آموزي» و «پندآموزي و عاقبت‌سنجي» عواطف و احساسات و تأثيرپذيري از نفوذ اجتماعي بر ميزان عقل و شرع تعديل شوند تا درنهايت، حكمراني همگام با انسجام شناختي و رستگاري اجتماعي تحقق يابد.