عزت‌طلبي به‌مثابه سياست خارجي؛ چهارچوبي براي تحليل سياست خارجي ايران و محور مقاومت

از زمان وقوع تحولات سياسي- نظامي در منطقه به ويژه در سوريه، لبنان و عراق، نقش‌آفريني جمهوري اسلامي ايران از منظرهاي گوناگون مورد مطالعه قرار گرفته است. اين پژوهش بر آن است تا با استفاده از نظريه فرهنگي نِدليبو و با تأكيد بر اصل عزت‌طلبي ابعاد نويني از حضور ايران در مسئله سوريه، لبنان و عراق و نقش محور مقاومت در اين تحولات را بررسي نمايد. در اين پژوهش بر اساس عزت‌طلبي، سياست خارجي جمهوري اسلامي ايران در قبال محور مقاومت تحليل ‌مي‌شود و اين فرضيه مطرح شده است كه نظريه فرهنگي ريچارد نِدليبو با اتكا به مفاهيمي همانند عزت‌جويي و پرستيژ مي‌تواند ابعاد مغفول مانده سياست خارجي ايران در قبال محور مقاومت را براي ما روشن نمايد. نتايج حاصل از پژوهش نشان مي‌دهد گذشته تاريخي و همچنين آموزه‌هاي اسلامي و انقلابي سبب شده است انگيزه‌ي روحيه، مبناي رفتار سياست خارجي اين كشور قرار بگيرد و مفاهيمي از جمله «عزت» و «عزت نفس» به مواضع و رفتار ايران در عرصه‌ي بين‌الملل شكل بدهد. مباحث اين مقاله به شيوه توصيفي-تحليلي، سياست خارجي ايران را در قبال محور مقاومت تحليل مي‌كند.