ديدگاه آيت الله سيدعبدالحسين لاري در باب مشروطيت (با تاكيد و بررسي دو رساله مهم از سيد لاري در باب مشروطه)

اهميت نهضت مشروطيت در ايران و تفكرات حاكم بر آن ،از موضوعاتي است كه در حوزه انديشه سياسي از اهميت بالايي برخوردار است.براي فهم مباني نظري موافقان و مخالفان مشروطه رجوع به رسائل و كتابهاي دو طيف از اهميت بسزايي برخوردار است و به فهم تفكرات آنها در بستر زماني مربوطه كمكي شايان مي نمايد.گرچه بسياري از فقيهان عصر مشروطه، در نهضت و نظام مشروطه شركت كرده، به موضع گيري عملي و علمي درباره آن پرداختند؛اما دو ويژگي، سيد عبدالحسين مجتهد لاري را از آنها ممتاز مي سازد: 1. بسيج نظامي مردمي در راستاي اهداف مشروطه خواهي; 2. تلقي خاص او از نظام مشروطيت كه با تلقي و انتظار عالمان ديگر مشروطه خواه از آن نظام، تا حدودي تفاوت داشت. تعدد نوشته هاي سياسي او نيز - كه البته به مشروطه محدود نمي شود - از ويژگي هايي بوده است كه زمينه توجه به شخصيت و انديشه سياسي ايشان را فراهم آورده است. سيد براي دفاع ازمشروطه مورد نظر خود رسائلي به رشته تحرير درآورد و رساله قانون مشروطه مشروعه و رساله قانون در اتحاد دولت و ملت مهمترين رسائل سيد لاري در تشريح ديدگاههاي ايشان ازمشروطه و مجلس شورا است.از ديدگاه سيد ،مشروطه صبغه اي كاملا ديني داشت و اساسا با ديدگاه هاي علماي مشروطه خواه تهران و نجف ،تفاوت بنيادي داشت.