بررسي تنوع ژنتيكي برخي از گونه‌‌هاي بنفشه ايراني (.Viola sp) با استفاده از نشانگر مولكولي iPBS

گياه بنفشه (spp.Viola ) متعلق به خانواده بنفشگان ازجمله گياهان زينتي است كه به‌دليل داشتن تركيبات سيكلوتيدي در طراحي و ساخت داروها قابل استفاده است. در اين پژوهش از 21 اكوتيپ مختلف بنفشه از مناطق شمالي ايران نمونه‌برداري شد و بعد از استخراج DNA، با استفاده از نشانگر مولكولي iPBS مورد ارزيابي تنوع ژنتيكي قرار گرفتند. بر اساس نتايج به‌دست آمده، در مجموع 214 نوار براي نشانگر iPBS حاصل شد. ميانگين درصد چندشكلي مشاهده شده، محتواي اطلاعات چندشكلي (PIC) و شاخص نشانگر (MI) به‌ترتيب 92.31 درصد، 0.35 درصد و 5.64 محاسبه شد. مقادير شاخص فاصله ژنتيكي Nei نيز بين صفر و 0.66 قرار داشت. نتايج حاصل از اين پژوهش بيانگر تنوع ژنتيكي قابل‌توجه بين اكوتيپ‌هاي بنفشه ايران است و به‌نظر مي‌رسد كه استفاده از نشانگر iPBS براي ارزيابي تنوع ژنتيكي در اين گونه مناسب باشد. نتايج مربوط به تجزيه و تحليل‌هاي بين‌گونه‌اي و درون‌گونه‌اي نشان داد كه 61 درصد از تنوع مربوط به تنوع درون‌گونه‌اي است. بيشترين ميزان پلي‌مورفيسم (چندشكلي)، تعداد آلل، تعداد آلل مؤثر، شاخص شانون و نسبت هتروزيگوسيتي مربوط به گونه‌هاي V. odorata و V. alba بود. بررسي فواصل ژنتيكي ني و ترسيم دندروگرام هم نشان داد كه اين دو گونه كمترين فاصله ژنتيكي را با هم دارند. به‌طور كلي با توجه به اطلاعات تاكسونوميكي موجود و نتايج به‌دست آمده از اين آزمايش مي‌توان گفت كه استفاده از نشانگر iPBS كارايي بالايي در مطالعات سيستماتيك جنس Viola دارد. نتايج اين آزمايش باعث تفكيك مؤثر اكوتيپ‌ها و گونه‌ها شد كه در مطالعات اصلاحي نيز مي‌تواند مورد استفاده قرار گيرد.