چيستي، خاستگاه و هدف تربيت سرشت‌گرا

ملاصدرا در حكمت متعاليه، «حقيقت» در آرمان‌گرايي را با «حقايق» در واقع‌گرايي، در كنار هم ميداند؛ به اين معني كه حقايق، همان حقيقتند كه در پردۀ مراتب، خود را نمايان ساخته است. سفرهاي چهارگانه نزد عرفا، راهي براي تعالي عرفاني است كه سالك طي مراتب ميكند. اين سفر از فطرت آغاز ميشود؛ فطرت نيز مراتبي دارد كه نازلترين مرتبۀ آن، طبيعت است. پس اين سفر، يا بعبارتي اين يادگيري، از طبيعت آغاز ميشود و با طي سلسله مراتب، كامل ميگردد. مراتب يادگيري، مرتبۀ نظر و عمل را توأمان دربرميگيرد. روش‌شناسي ملاصدرا در فلسفه‌اش، مبتني بر سخن وحي، برهان عقل و مشاهدۀ قلب است، به اين معني كه هر سه منظر، بايد راستي، واقعيت و حقيقت يك يافته را ادراك و تأييد كنند. پژوهش پيش‌رو با تكيه بر حكمت متعاليه در ابعاد فلسفي و با روش برهاني، به تعريف، خاستگاه و اهداف پرورش سرشت‌گرايانه پرداخته و در موضوع، هدف و شيوه، از روش فراتركيب بهره ميبرد تا مراتب يادگيري سرشت‌گرايي را كه مبتني بر فطرت انسان است، عرضه و معرفي نمايد. هدف اين پژوهش، معرفي الگوي مفهومي تربيتي و يادگيري است و ابتناء فلسفي آن، لزوماً محدود به يكي از مكاتب و آراء فلسفي نيست.