نگاهي نو به اسم‌ مركب فعلي در زبان فارسي: رويكردي برون ‌اسكلتي

در زبان فارسي كمتر پژوهشي به تحليل اسم‌ هاي مركب فعلي با رويكردي نحوي پرداخته است. هدف پژوهش حاضر ارائه تحليلي برون اسكلتي از ساختار اسم‌هاي مركب فعلي براساس مدل برون اسكلتي بورر(2013) است. در اين رويكرد، واژه‌ها فاقد هرگونه طبقة واژگاني هستند و طبقة آن‌ها تنها در بافت نحوي مشخص مي‌شود. بورر اسم‌هاي مركب فعلي را فاقد هرگونه ساختار موضوعي مي‌داند. همچنين، از نظر او، اسم‌هاي مركب فعلي از نوع نتيجه‌اي و هسته‌پاياني هستند. اين پژوهش به روش توصيفي- تحليلي انجام و داده‌هاي آن از منابع مكتوب فارسي معيار گردآوري شده است. نتايج پژوهش نشان مي دهد زبان فارسي، علاوه بر اسم‌هاي مركب فعلي نتيجه‌اي هسته‌پاياني كه با نظرات بورر همسو است، داراي اسم‌هاي مركب فعلي نتيجه‌اي هسته‌آغازي و اسم‌هاي مركب فعلي با ساختار موضوعي نيز است بر ‌اين‌ پايه، مطالعه پيش رو بر اساس داده‌هاي زبان فارسي تقسيم‌بندي‌هاي جديدي را بر مبناي قوانين مدل‌ برون‌اسكلتي ارائه مي‌كند. در اين تقسيم‌بندي، اسم‌هاي مركب فعلي نتيجه‌اي زبان‌فارسي داراي دو ساختارمتفاوت [N-V]v CN[v]]N و [Ndev-N] هستند. همچنين، اسم‌هاي مركب فعلي با ساختار موضوعي، در زبان فارسي به 2 گروه معلوم و مجهول تقسيم مي‌شوند.