يك رويكرد تعاملي براي مسايل انتخاب تامين‌كننده و تخصيص سفارش مبتني بر تابع مطلوبيت

در مديريت زنجيره‌تامين، انتخاب تامين‌كننده مناسب يكي از مهم‌ترين فرآيندهاي تصميم‌گيري براي بهبود رقابت‌پذيري شركت است. به طور خاص، هنگامي كه يك خريدار به انتخاب چندين تامين‌كننده فكر مي‌كند، بايد موضوع تخصيص سفارش را با انتخاب تامين‌كننده در نظر بگيرد. يكي از رويكردهاي متداول در ارزيابي، رتبه بندي و انتخاب تامين‌كننده جهت تخصيص سفارش استفاده از مدل‎هاي تحليل پوششي داده‎ها است. هرگاه ميزان مطلوبيت همگام با اين انتخاب مدنظر باشد، استفاده از رويكرد تعاملي مي‌تواند مفيد باشد. از اين‌رو، در اين مطالعه، يك رويكرد بهينه‌سازي چندهدفه تعاملي براي مساله انتخاب تامين‌كننده و تخصيص سفارش پيشنهاد شده است. همچنين، مفهوم مطلوبيت در مدل بهينه‌سازي گنجانده شده است تا اصول مطلوبيت نهايي نزولي را در نظر بگيرد. نتايج به همراه مقايسه آن‌ها با جواب‌هاي روش‌هاي وزن‌دهي ارايه مي‌شوند. اين مطالعه مزيت روش پيشنهادي را اين‌گونه نشان مي‌دهد كه تصميم‌گيرنده به طور مستقيم ميزان مطلوبيت را بررسي كرده و ساختار ترجيحي خود را از طريق راهكارهاي بهبود‌يافته نشان مي دهد.