بررسي فقهي ـ حقوقي فنّاوري بارورسازي مصنوعي ابرها با نگاهي به جنبه ‏هاي زيست ‌محيطي آن

فنّاوري بارورسازي مصنوعي ابرها طي سال ‌هاي اخير جوانب گوناگون زندگي انسان را متأثر كرده است. اين فنّاوري نه ‌فقط بر آب ‌و ‌هوا و زمين تأثير مي‌گذارد، بلكه پيامدهاي بالقوه‌اي براي توسعۀ اقتصادي، توليد و محيط زيست دارد. فنّاوري باروري ابرها هم تأثيرات مطلوب و هم تأثيرات نامطلوب در محيط زيست دارد. درواقع به‌كارگيري اين فنّاوري موجب افزايش بارندگي و توسعۀ ذخيرۀ آب لازم، كاهش خشك‌سالي و بهبود سلامت و رفاه انسان مي‌شود. باوجوداين، ذرات يديد نقره و ديگر موادي كه در عمليات بارورسازي ابرها استفاده مي‌شوند ممكن است آثار مخرب زيست‌محيطي داشته باشند. پژوهش حاضر با هدف بررسي فقهي ـ حقوقي جنبه‌هاي زيست‌محيطي باروري ابرها و با روش تحليلي ـ توصيفي انجام شده است. يافته‌هاي پژوهش نشان مي‌دهد دلايلي كه براي مخالفت با اين فنّاوري بيان شده، حقيقي نيست و عوارض و خطرات زيستي اين امر بيشتر موهوم و ناشي از نگرشي بدبينانه است. استحصال آب با استفاده از فنّاوري باروري ابرها موجب خطرات زيست ‌محيطي نمي‌شود؛ ازاين‌رو از نظر فقهي و حقوقي، به‌كارگيري اين فنّاوري مجاز است.