هنجارسازي حقوقي فنّاوري نوين واقعيت مجازي در گراواتار جهاني

هوش مصنوعي بدون هرگونه پيش‌بيني در توسعه و وسعت فنّاورانه به پيش مي‌تازد. در اين ميان، برخي از مسائل حقوقي مربوط به آواتار متعلق به افراد حقيقي در متاورس بررسي مي‌شود. با توجه به اين‌كه ظهور متاورس درحال توسعه است و همۀ ابنا بشر در عصر فنّاوري اطلاعات و ارتباطات، در شبكۀ جهاني به نام گراواتار عضو مي‌شوند؛ بنابراين شموليت حقوق و تكاليف در رابطۀ في‌مابين آن‌ها امري انكارناپذير است و حقوق مربوط به گراواتار را در تنظيم روابط في‌مابين مي‌طلبد. بخش اول مقاله به اين موضوع مي‌پردازد كه متاورس و آواتارها در هوش مصنوعي با چه حقوق و تكاليفي مواجه است و اساساً چرا بايد هنجار حقوقي از بايدها و نبايدها در اين بستر، متصور و تدوين يابد و حتي از حقوق آواتارها محافظت شود. همچنين روش‌هاي ادغام را براي اعطاي شخصيت حقوقي به آواتارها در متاورس و برخي آسيب‌هاي واردشده نظير ارتكاب جرايم سرقت، جعل و سوءاستفاده از حق در اين ميان به بوتۀ نقد گذاشته مي‌شود. همچنين با رويكرد تحليلي و توصيفي تحميل مسئوليت بر يك فرد واقعي با اعمال قاعدۀ خرق حجاب در قالب حقوق شركتي درخصوص آواتار از حيث شناسايي شخص واقعي پشت آواتار و ازطريق جرم‌انگاري اقدامات و فعاليت‌هاي قابل پيش‌بيني به‌‌منزلۀ نتيجۀ نهايي در تطبيق حقوق شركت و مجازات اعمال‌شدني براي شخص حقوقي، به بحث و بررسي گذارده شده است.