اثر شاخص شرايط مالي بر متغيرهاي كلان اقتصادي در ايران: رهيافت TVP-FAVAR

در سال‌هاي اخير، شـاخص شـرايط مـالي (FCI) در بسـياري از كشـورها به‌عنوان يـك شاخص مهم جهت مشخص كردن وضعيت سياست‌هاي كلان اقتصادي مورد استفاده قرار گرفته اسـت؛ به همين منظور، در مطالعه حاضر اثرات شاخص شرايط مالي بر متغيرهاي كلان اقتصادي با به كارگيري الگوي خود توضيح‌برداري عامل افزوده ‌شده با پارامترهاي متغير زماني (TVP-FAVAR) و با استفاده از داده‌هاي فصلي طي دوره (1398-1370) مورد بررسي و تحليل قرار گرفته است. نتايج حاصله بيانگر آن است كه نوع واكنش و ميزان واكنش متغيرهاي كلان اقتصادي نسبت به تكانه شاخص شرايط مالي در گذر زمان متفاوت بوده است و اين امر لزوم به‌كارگيري رهيافت پارامتر – متغير را آشكار مي‏سازد. براساس نتايج بدست آمده، متغيرهاي نرخ بيكاري و نرخ رشد اقتصادي در كوتاه‌مدت و بلندمدت به ترتيب واكنش منفي و مثبتي به تغييرات رفتاري متغير شاخص شرايط مالي نشان داده‏اند؛ اثرات تكانه شاخص شرايط مالي بر متغير نرخ تورم بعد از يك دوره نمايان گشته؛ اما با اين حال واكنش اين متغير به تكانه شاخص شرايط مالي در كوتاه‌مدت و بلندمدت با توجه به شرايط حاكم بر اقتصاد كشور متفاوت بوده است؛ همچنين تكانه شاخص شرايط مالي در كوتاه‌مدت باعث بهبود متغير ضريب جيني شده، اما در بلندمدت به‌ويژه در سال‌هاي اواخر دهه 1390 باعث افزايش شكاف درآمدي شده است؛ واكنش متغير كسري بودجه به تكانه شاخص شرايط مالي در كل دوره مورد بررسي مثبت بوده و تكانه شاخص شرايط مالي باعث افزايش كسري بودجه دولت شده است.