آيا توسعه فناوري و گسترش تجارت سبب كاهش ردپاي اكولوژيكي مي‌شود؟ مطالعه موردي: شواهدي از كشورهاي در حال توسعه

در دهه‌هاي اخير، رشد اقتصادي به همراه حفظ محيط زيست از مسائل مهم پيش‌روي اكثر جوامع اقتصادي است. از طرفي با افزايش تكنولوژي‌هاي جديد و گسترش تجارت، اثر تغيير ساختارهاي جديد و گسترده بر محيط زيست اهميت زيادي پيدا كرده است. بنابراين، هدف اين مطالعه ارزيابي اثر پيچيدگي اقتصادي و باز بودن تجارت بر ردپاي اكولوژيكي (به عنوان شاخصي براي تخريب محيط زيست) است. براي اين منظور، از داده‌هاي 18 كشور در حال توسعه آسيا طي دوره مطالعاتي 1990 تا2021 با رويكرد پانل كوانتايل استفاده شده است. علاوه بر اين متغيرهاي توليد ناخالص داخلي سرانه، جهاني شدن و توسعه مالي به عنوان متغيرهاي كنترلي در نظر گرفته شدند. نتايج پژوهش نشان مي‌دهد كه افزايش پيچيدگي اقتصادي در چندك‌هاي مختلف، نتايج متفاوتي گزارش مي‌كند. به طوري كه با يك درصد افزايش پيچيدگي اقتصادي در چندك دهم، ردپاي اكولوژيكي بيشتر از يك درصد كاهش يافته است، اما افزايش پيچيدگي اقتصادي در چندك پنجاهم، سبب بدتر شدن كيفيت محيط زيست شده است. نتايج نشان مي‌دهد كه افزايش تجارت در همه چندك‌ها به بهبود محيط زيست كمك شاياني كرده است، اما با افزايش جهاني شدن و توسعه مالي، ردپاي اكولوژيكي در همه چندك‌ها افزايش يافته است. به‌علاوه نتايج اين مطالعه حاكي از آن است كه افزايش درآمد سرانه نتايج متفاوتي در چندك‌هاي مختلف گزارش كرده است. نتايج اين مطالعه، پيامدهاي سياستي مهمي براي بهبود محيط زيست در كشورهاي در حال توسعه آسيا ارائه مي‌دهد.