اقتصاد دانش‌بنيان و صنايع كارخانه‌اي: بررسي اثر شاخص پيچيدگي اقتصادي بر ارزش افزوده كارخانه‌ها با روش PMG

پيچيدگي اقتصادي يكي از معيارهاي سنجش دانش‌بنيان بودن اقتصاد يك كشور است. مطالعات متعددي نشان داده‌اند بهبود شاخص پيچيدگي اقتصادي به رشد اقتصادي پايدار و بهبود رفاه مي‌انجامد. از اين رو، سياست‌گذاران تمايل دارند تا توسعه و پيشرفت كشور را در مسير اقتصاد دانش‌بنيان و توليد محصولات پيچيده قرار دهند. اما كانال اثرگذاري پيچيدگي بر اقتصاد يك كشور محل پرسش است. شناسايي اين كانال مي‌تواند به تمركز سياست‌هاي توسعه بيانجامد. فرضيه‌ مورد بررسي اين تحقيق، مؤثر بودن پيچيدگي اقتصادي بر حوزه‌ فعاليت‌هاي كارخانه‌اي است. در مرور ادبيات مشخص شد كه رابطه‌ بين اين دو متغير از پيش تعيين شده نيست. براي آزمون فرضيه، نمونه‌اي‌ آماري شامل 46 كشور در دوره‌ زماني 31 ساله منتهي به سال 2020 انتخاب شده است. جهت پردازش داده‌ها از الگوي PMG استفاده شده است. نتيجه برآورد الگو نشان مي‌دهد كه افزايش ارزش افزوده‌ صنايع كارخانه‌اي يكي از پيامدهاي ارتقاء پيچيدگي اقتصادي است. اين يافته مي‌تواند به تنظيم سياست‌هاي توسعه‌اي كمك كند.