رابطه بين رشد اقتصادي و تمركززدايي مالي

تمركززدايي مالي، فرايندي است چند بعدي كه در آن برخي اختيارات از دولت مركزي به استانداران منتقل مي‌شود و مهمترين شئون آن برگشت كليه درآمدهاي هر استان به همان استان است. يكي از اثرات تمركززدايي مالي رشد اقتصادي است. رشد اقتصادي از طريق تفاوت ميزان توليد ناخالص داخلي اندازه‌گيري مي‌شود. رشد اقتصادي در هر كشوري، نشان دهنده برآيند عملكرد اقتصادي و توليدي هر استاني است و افزايش توليدات هر استان منجر به رشد اقتصادي كل كشور مي‌گردد. اين مطالعه به منظور بررسي رابطه بين رشد اقتصادي و تمركززدايي مالي در استان‌هاي ايران انجام شده است كه در آن از هر استان سه شهرستان و شهر به عنوان نمونه انتخاب شده است. تكنيك استفاده شده در اين تحقيق داده‌هاي تابلويي (پانل ديتا) است. در اين روش داده‌ها داراي ويژگي‌هاي سري زماني و مقطعي هستند، از چندين بعد تشكيل شده و چندين دوره را پوشش مي‌دهند. دوره زماني تحقيق 1397 تا 1400 مي‌باشد. معادلات مربوط به متغيرهاي مستقل و وابسته اين تحقيق از مدل تحقيق سويانتو (2009)، لنگودي (2006) و خوسيني (2006) اقتباس شده است. نتايج تحقيق نشان مي‌دهد كه افزايش تمركززدايي مالي و برگشت درآمدهاي هر استان به همان استان و حتي كمك‌هاي بلاعوض دولت مركزي، تأثير مثبت قابل توجهي بر ميزان رشد اقتصادي دارد. علاوه بر اين مدل تحقيق نشان مي‌دهد تمركززدايي مالي مي‌تواند موجب بهبود مخارج عمومي، كاهش جمعيت افراد كم درآمد و در نهايت بهبود شاخص سرمايه انساني استان‌ها گردد.