اثر تمرينات با دستگاه‌هاي بدن‌سازي پارك‌ها بر عملكرد عضلاني اندام تحتاني زنان بدن‌سازي پاركي و سلامت بيومكانيكي بانوان

مقدمه و اهداف شيوع ويروس كرونا باعث افزايش كم‌تحركي در بين اقشار مختلف جامعه شده و افراد از حضور در اماكن ورزشي سرپوشيده به دليل ترس از ابتلا به ويروس كرونا امتناع مي‌كنند. در اين راستا افزايش دانش و آگاهي در‌زمينه اثر‌بخشي تجهيزات ورزشي پاركي براي توسعه فعاليت ورزشي و سلامتي مي‌تواند اثر‌بخش باشد. بنابراين هدف از پژوهش حاضر بررسي اثر تمرينات با دستگاه‌هاي بدن‌سازي پاركي بر عملكرد عضلاني اندام تحتاني زنان است.مواد و روش‌ها پژوهش حاضر، ازلحاظ زمان يك تحقيق آينده‌نگر، ازلحاظ موضوع يك تحقيق كاربردي و ازلحاظ روش و استراتژي يك پژوهش نيمه‌تجربي است. جامعه پژوهش حاضر شامل زنان غيرفعال شهر تهران با دامنه سني 25 تا 35 بود. 40 زن غيرفعال كه سابقه هيچ‌گونه فعاليت بدني در 1 سال گذشته نداشتند، به‌عنوان نمونه پژوهش به‌صورت در‌دسترس انتخاب شدند و به‌طور تصادفي در 2 گروه كنترل و آزمايش (هر گروه 20 نفر) قرار گرفتند. برنامه تمرين شامل 8 جلسه تمرين (هفته‌اي 2 جلسه) با استفاده از وسايل ورزشي پاركي همچون دستگاه گام‌زن جلو و عقب، دستگاه توسن و دستگاه پرس پا بود. ابزار جمع‌آوري اطلاعات نيز آزمون توان سارجنت، مسافت سه‌لي، آزمون تعادل ستاره و زمان پرش تك‌پا در مسافت 6 متر بود. براي تحليل داده‌ها در كنار آمار توصيفي (ميانگين و انحراف‌معيار و غيره) از آزمون كولموگروف اسميرنف براي بررسي توزيع نرمال متغيرها و از آناليز كوواريانس براي بررسي تغييرات متغير‌ها در نرم‏افزار SPSS نسخه 24 استفاده شد.يافته‌ها پس از خارج كردن تأثير پيش‌آزمون، اختلاف معناداري بين ميانگين نمرات 2 گروه در پس‌آزمون پارامترهاي عملكرد عضلاني (مسافت سه‌­لي (255/20، 0/001)، تعادل (13/20، 0/001)، توان سارجنت (25/75، 0/001) و پرش تك پا در مسافت 6 متر (2/55، 0/001) وجود داشت. بنابراين تمرينات با دستگاه‌هاي بدن‌سازي پاركي بر عملكرد عضلاني اندام تحتاني زنان تأثير معناداري دارد. نتيجه‌گيري تمرينات با دستگاه‌هاي بدن‌سازي پاركي مي‌تواند با اثرات مطلوب بر انعطاف‌پذيري و ساختارهاي عصبي‌عضلاني در جهت افزايش فعاليت بدني و بهبود عملكرد عضلاني اندام تحتاني زنان مورداستفاده قرار گيرد.