تأثير تمرينات اصلاحي بر پوسچر، فعاليت عضلاني و كينماتيك شانه در هندباليست‌هاي داراي سندرم متقاطع فوقاني

مقدمه و اهداف در افراد با ناهنجاري سندرم متقاطع فوقاني پوسچر ناهنجار‌، تغييرات الگوي فعاليت عضله و الگوي حركتي گزارش شده است. اين تغييرات مي‌تواند به عدم تعادل فعاليت عضلاني، الگوي حركتي و تغييرات بيومكانيكي منجر شود. هدف مطالعه حاضر بررسي تأثير تمرينات اصلاحي بر پوسچر، فعاليت عضلاني و كينماتيك شانه در هندباليست‌هاي مرد داراي سندرم متقاطع فوقاني بود. مواد و روش‌ها اين مطالعه نيمه‌تجربي بر روي 30 هندباليست مرد با ناهنجاري سندرم متقاطع فوقاني انجام شد كه به‌صورت تصادفي به 2 گروه آزمايش (15 نفر)، و كنترل (15 نفر )، تقسيم شدند. متغيرهاي الگوي فعاليت عضلات اندام فوقاني، كينماتيك شانه، سربه جلو، شانه گرد و كايفوز قبل و بعد از مداخله در هنگام پرتاپ توپ ارزيابي شدند. كينماتيك شانه و الگوي فعاليت عضلات اندام فوقاني (فوق خاري، راست‌كننده ستون مهره‌ها، ذوزنقه فوقاني، ذوزنقه مياني، پشتي بزرگ، سينه‌اي بزرگ)، با استفاده از الكتروميوگرافي و سيستم آناليز حركت ثبت شد. زواياي سر به جلو و شانه به جلو آزمودني‌ها به روش عكس‌برداري از نماي جانبي و زاويه كايفوز توسط خط‌كش منعطف قبل و بعد از 8 هفته تمرين اصلاحي جامع اندازه‌گيري شد. گروه تمرين به‌مدت 8 هفته (‌3 جلسه در هفته)، در برنامه تمرينات اصلاحي جامع شركت كردند، اما گروه كنترل در هيچ برنامه تمريني‌اي شركت نكردند. جهت تجزيه‌و‌تحليل داده‌ها از آزمون‌هاي آماري آناليز واريانس دوطرفه و بونفرني در سطح معناداري 0/05=P استفاده شد. يافته‌ها ناهنجاري‌هاي سر به جلو (0/001=P)، شانه به جلو (0/003=P)، و كايفوز (0/002=P)، در گروه آزمايش، بهبود قابل‌توجهي در مقايسه با گروه كنترل در پيش‌آزمون و پس‌آزمون داشتند. در مرحله آمادگي پرتاپ و پرتاپ (‌پرتاپ با سرعت آهسته و سريع) در گروه تمرينات اصلاحي‌، فعاليت بالايي در عضلات فوق خاري، راست‌كننده ستون مهره‌هاي كمري، ذوزنقه فوقاني، ذوزنقه مياني، پشتي بزرگ و سينه‌اي بزرگ نسبت به گروه كنترل مشاهده شد (0/05 P). همچنين در مرحله آمادگي پرتاپ و پرتاپ (‌پرتاپ با سرعت آهسته و سريع) در گروه تمرينات اصلاحي جامع، دامنه حركتي بالايي در فلكشن شانه، فوروارد فلكشن شانه، اينترنال روتيشن شانه و اكسترنال روتيشن شانه، آبداكشن، نسبت به گروه كنترل مشاهده شد (0/05 P).نتيجه‌گيري نتايج مطالعه حاضر نشان داد تمرينات اصلاحي به‌طور قابل‌توجهي متغيرهاي كينماتيكي و الگوي فعاليت عضلات را تغيير داد كه اين موضوع مي‌تواند به‌منظور پيشگيري از آسيب اندام فوقاني در هنگام پرتاپ در تحقيقات آينده مؤثر باشد.