تأثيرگذاري هنر مدرن بر ادبيات نوگرا و بازي ‌هاي ويديويي (مطالعه موردي رمان «اوليسِ» جيمز جويس و بازي «دارك سولزِ» هيدتكا ميازاكي)

بازي‌هاي رايانه‌اي به جهت تازه تاسيس بودن و هم‌پوشاني بسيار با سينما و ادبيات، دو جنبه متفاوت از خود را نمايش مي‌دهند كه درخور مطالعات تطبيقي است. در اين مقاله عناصر هنر مدرن و تاريخ ادبيات نوگرا در شكل‌گيري بازي‌هاي ويديويي بررسي مي‌شوند و سپس موارد مشابه در رمان « يولسيس» از جيمز جويس و بازي‌هاي «دارك سولز» از هيدتكا ميازاكي مورد تحليل و تطبيق قرار مي‌گيرند. هدف پژوهش بررسي تاثيرگذاري ويژگي هاي هنر مدرن بر ادبيات نوگرا و بازي‌هاي ويديويي و همچنين بيان تغيير ماهيت عناصر مشترك آنها است. هدف فرعي پژوهش مقايسه اين بازي‌ها با ديگر عناوين رسانه بازي‌هاي رايانه‌اي و پاسخ به اين سوال است كه: چگونه بازي‌ها و بطور كلي رسانه‌هاي جديد هم مي‌توانند در بطن خود هويتي كلاسيك و مدرن را شكل دهند؟ و جايگاه بازي‌هاي مورد مطالعه در اين عرصه كجا قرار دارد؟ روش تحقيق تحليلي و تطبيقي است. يافته هاي پژوهش مبين اين است كه رمان اوليس از « جيمز جويس» و بازي‌هاي مجموعه «دارك سولز» از هيدتكا ميازاكي در عناصر «رد روش روايي رمان»، «رد قهرمان سنتي»، «رد حادثه‌پردازي»، «تجربه‌هاي جديد زباني»، «رهايي از زمان و آزادي زمان»، «اهميت دادن به تداعي معاني»، «اهميت ندادن به متعارفات»، «تمايل به توهم و خيال»، «شركت دادن خواننده در رمان»، «طرح مساله حقيقت» و «بحث از عقايد و فلسفه‌ها» مشابهت و تطابق دارند.