عناصر فرهنگي آينه‌هاي دردار اثر هوشنگ گلشيري و ترجمه آن بر پايه ديدگاه ايوير

رمان آينه‌هاي دردار اثر هوشنگ گلشيري يكي از آثار ادبيات معاصر فارسي است كه عناصر فرهنگي بسياري در خود جاي دارد. اين رمان در سال 2004 م به قلم سليم عبدالأمير حمدان با نام «مرايا الذات» به عربي ترجمه شد. هدف از اين پژوهش، بررسي انتقال عناصر فرهنگي اين رمان از فارسي به عربي بر پايه الگوي ولاديمير ايوير (1987) و راهبردهاي ترجمه اين گونه واژه‌ها و عبارتها و نيز بررسي ميزان بسامد هر يك از راهبردها و ميزان موفقيت مترجم است. روش پژوهش، توصيفي-تحليلي است، براي اين كار از طبقه­بندي پنج­گانۀ نيومارك (1988) و نيز نمونه‌كار هاشمي و غضنفري‌مقدم (1393) در تكميل طبقه­بندي آن بهره برديم. يافته‌هاي پژوهش بيانگر آن است كه در اين رمان، مؤلفه اصطلاحات با 95 مورد، پربسامدترين و مؤلفه‌هاي لعن و نفرين، دشنام و ناسزا با هيچ مورد كم‌بسامدترين است. نيز نتايج آماري راهكارهاي ترجمه عناصر فرهنگي اين رمان نشان مي­دهد كه جايگزيني با بسامد 50 و 57% و وام‌گيري با 20 و % 23 بيشترين راهكار به كاررفته مترجم است و اين نشان از آن دارد كه حمدان از روش تلفيقي وام‌گيري به همراه تعريف بهره نبرده و عبارتها را براي خواننده در درون متن يا پاورقي تعريف نكرده است، ولي نكته مثبت ترجمه او كاربرد اندك ترجمه تحت‌اللفظي و حذف و به‌كارنبردن مؤلفه افزوده‌سازي است.