تطبيق داستان كيخسرو و ساراي با محوريت مرگ بي مرگي در گذر از آب

تعريف و مفهومي كه هر انسان از پديده ها دارد، در عين اختصاصي و فردي بودن آن، به روح مشترك جمعي وصل مي شود  و نشان و خاطره اي گروهي را در خود بر جاي مي گذارد. اين روح مشترك جمعي و انديشه هاي كلي را انديشمندان و ناقدان علوم انساني در دسته مفاهيم ضمني قرار داده اند. مفاهيم ضمني كه از ديدگاهي همان اسطوره است. چه اسطوره داستان هاي به جامانده از يك قوم باشد و چه مفهوم ذهني، كه مصداق هاي مختلفي را در بر مي گيرد، اين جستار به روش توصيفي - تحليلي به بررسي تطبيقي و بيان شباهت ها و تفاوت هاي دو داستان كيخسرو و ساراي (تركي آذري) در ارتباط با كهن الگو و اسطوره مرگ و آب، بر اساس ديدگاه و مكتب آمريكايي مي پردازد. اسطوره هر دو داستان در ارتباط با مرگ و آب است. چه مرگي كه به بي مرگي و مرگ عارفانه كيخسرو تفسير شود و چه مرگي كه براي نشان دادن پاكي صورت گيرد و از قهرمان مورد نظر (ساراي) جسد و كالبدي نماند. هر دو اسطوره و افسانه در گذر از آب زاينده، چنين مرگي را به قهرمانان خود هديه مي دهند.