بررسي آثار وضعي سبك زندگي اسلامي‌ در اثر بخشي نوجوانان مبتلا به اختلال افسردگي شهر يزد (در پرتو دعاي بيست و يكم صحيفه سجاديه)

در دوران معاصر، يكي از رويكردهاي نوين در حوزه بهداشت رواني، توجه به ابعاد معنوي و روحاني زندگي است. از‌اين‌رو، افسردگي به‌عنوان يك اختلال رواني مهم، در اين راستا با رويكردهاي درماني ‌مورد توجه قرار گرفته است. اين رويكردها بر تغيير ديدگاه‌هاي منفي افراد و ادغام مفاهيم ديني در درمان تمركز دارند تا به بهبود شرايط روحي و رواني افراد كمك كنند. به‌ويژه، در نوجوانان كه افسردگي مي‌تواند بر جنبه‌هاي مختلف زندگي‌شان تاثير بگذارد، استفاده از مفاهيم معنوي و دعاهايي مانند صحيفه سجاديه مي‌تواند به‌عنوان يك روش مؤثر در كنار درمان‌هاي مدرن مورد استفاده قرار گيرد. از‌اين‌رو در پژوهش حاضر، اين تحقيق با استفاده از روش‌هاي كيفي و كمي كاربردي انجام شده و به بررسي تأثير سبك زندگي اسلامي بر بهبود افسردگي نوجوانان يزدي با تمركز بر صحيفه سجاديه پرداخته است. در ابتدا، با استفاده از بررسي‌هاي كتابخانه‌اي و مراجعه به منابع اسلامي و روان‌شناسي، آثار وضعي اين رويكرد با تكيه بر مضامين استخراج شده از دعاي بيست و يكم صحيفه سجاديه تحليل و هم‌سو‌سازي شده‌اند. در مرحله بعدي، با توزيع پرسش‌نامه و جمع‌آوري نتايج، روايي يافته‌هاي اوليه و هم‌بستگي آن مورد بررسي قرار گرفته است و در نهايت، تحليل تأثيرات وضعي اين آموزه‌ها از حيث بينشي، منشي و انگيزشي تأثير معناداري بر كاهش علائم افسردگي در اين گروه سني را نشان مي‌دهد.