بررسي صحنه روايي بوم سنگي «شانزده انسان» در سنگ نگاره هاي تيمره گلپايگان

سنگ نگاره‌ها شامل مفاهيم و نقوش گوناگوني هستند كه صحنه هاي روايي از جمله مهم ترين آن‌هاست. سنگ نگاره هاي منطقه تيمره، داراي ظرفيت هاي مختلف مطالعاتي است. در اين مجموعه بزرگ، ما به بررسي يكي از سنگ نگاره هاي تيمره گلپايگان پرداخته ايم. صحنه روايي منحصر به‌فردي كه در آن شانزده نقش انساني، سه نقش جانوري، چند نقش ابزار و ... ديده مي شود. سبك نقوش انساني و جانوري در اين بوم، همچون ساير نقش هاي ديگر اين منطقه كه داراي هوازدگي مشابهي بودند، كه نشان از سنت نگارگري قوي در دوره اي خاص است. در ادامه مقاله به بررسي جزئيات هر يك از نقوش انساني، نقوش جانوري و ساير نقوش، پرداخته ايم. بر اساس بررسي پوشاك و جهت حركت، انسان ها به دو گروه مجزا تقسيم شده ‌اند و نكته مهم اين كه بين اين دو گروه با پرتاب و اصابت نيزه‌هاي بلند، مبارزه اي روي داده است. تعداد عناصر اصلي شكار، همچون حيوانات، ابزار شكار و سگ شكاري، در اين بوم كمرنگ است، هرچند كه چند دام يا قفس كه حيواني در آن اسير شده است نيز در اين بوم وجود دارد، اما نمي توان به‌طور قطع صحنه شكار را براي روايت اين بوم در نظر گرفت. نهايتاً به‌نظر مي رسد كه اين صحنه، روايتگر تقابل دو گروه انساني بر سر تصاحب قلمرو شكار باشد. روش كار ما براي گاه‌نگاري نسبي اين صحنه انجام مطالعات تطبيقي بوده كه بر اساس آن، اين بوم سنگي را مي توان از ابتداي دوره مس سنگي تا پايان دوره مفرغ گاه‌نگاري كرد.