ارزيابي روند تغييرات تراز آب دريا براساس آناليز رگرسيون خطي و الگوريتم غيرخطي درخت تصميم با تأكيد بر سواحل راهبردي شمال درياي عمان

جريان هاي جزر و مدي يكي از عوامل عمده ناشي از ديناميك دريايي در شكل زايي و فرسايش ساحلي است. پيش بيني ارتباط بين برخي عناصر اقليمي با پديده جزر و مد از اهميت بالايي برخوردار است. در اين تحقيق با استفاده ازآناليز رگرسيون خطي و الگوريتم غيرخطي درخت تصميم چگونگي اثرات پارامترهاي بارومتري، نيروي باد و دما بر روند ميانگين تراز دريا (MSL) سواحل شمالي درياي عمان(جنوب شرق ايران) در ايستگاه هاي جزر و مدي مناطق جاسك و چابهار در يك دوره 20 ساله (2002 الي 2022) ارزيابي شد. نتايج حاصل از مقايسه بين اين دو روش نشان مي‌دهد كه روش رگرسيون خطي با ماكزيمم ضريب همبستگي 0.63 و روش غيرخطي الگوريتم درخت با ماكزيمم ضريب همبستگي 0.94 در پيش بيني، روند تغييرات ميانگين تراز دريا با استفاده از داده هاي جزر و مدي از دقت بالايي نسبت به روش هاي خطي برخوردار است. با توجه به جايگاه بين المللي و منطقه اي سواحل راهبردي شمالي درياي عمان به منظور تبديل شدن به تمدن دريامحور و توسعه پايدار ايجاب مي نمايد كه در جهت بالابردن ضريب امنيت، روند تغييرات تراز آب دريا در اين پهنه از سرزمين به صورت رصد و پايش هوشمندانه كنترل گرديده تا تدابير و تاكتيك هاي نوانديشي و به موقع در راستاي تهديدات دريايي به شكل عمليات آبخاكي اتخاذ شود.