بررسي وضعيت اقليم نظامي كرانه هاي خليج فارس و درياي عمان با استفاده از سامانه اطلاعات جغرافيايي

با توجه به موقعيت جغرافيايي و سياسي خليج فارس و درياي عمان و حضور مداوم تهديدات خارجي، تمهيدات لازم در حفظ و حراست از سواحل جنوبي كشور و تماميت ارضي كشور يك ضرورت است. يكي از اقداماتي كه مي‌تواند مانع بروز آسيب‌ به سواحل جنوبي كشور شود ارزيابي وضعيت اقليم نظامي است. از اين رو در پژوهش حاضر به بررسي وضعيت اقليم نظامي كرانه هاي خليج فارس و درياي عمان از نظر زماني و مكاني با استفاده از شاخص اقليم نظامي (MCI) در محيط ArcGIS10.8.2 پرداخته شد. بدين منظور از متغيرهاي مختلف جوي 10 ايستگاه همديدي در منطقه مورد مطالعه در طول دوره آماري 30 ساله (2021 -1992) استفاده شد. نتايج حاصل از توزيع زماني ماهانه نشان داد كه ماه هاي مهر، فروردين و اسفند با بيش ترين مطلوبيت و متوسط تغييرات MCI بين 4 تا 40 مناسب ترين ماه ها و ماه هاي خرداد تا شهريور نامناسب ترين ماه ها براي انجام فعاليت هاي نظامي در اين منطقه است. از نظر توزيع زماني فصلي نيز فصل تابستان و سپس اوايل فصل زمستان نامناسب ترين زمان جهت انجام فعاليت هاي نظامي است و بيش ترين ارزش هاي توصيفي نامطلوب را در سطح منطقه مورد مطالعه نشان دادند. بر اساس نتايج از نظر توزيع زماني مناسب ترين فصل ها به منظور انجام فعاليت هاي نظامي اواخر زمستان و اوايل بهار و پاييز مي باشد. توزيع مكاني تغييرات شاخص MCI نيز نشان داد كه بيش ترين نامطلوبيت ها در بيشتر ايام سال مربوط به نواحي جنوب شرقي و كرانه‌هاي درياي عمان است. از نظر ايستگاهي نيز بالاترين ضرايب MCI يا بيش ترين ميزان ناخوشايندي مربوط به ايستگاه هاي جاسك، چابهار و بندرعباس است.