نظريه عدالت افلاطون و كاربست آن در حقوق زن

بررسي ديدگاه‌هاي افلاطون تنها جنبة بررسي يك امر تاريخي ندارد بلكه او در شكل‌دهي انديشه‌هاي معاصر نيز داراي نفوذ زنده‌اي است، ويل دورانت كتاب جمهور افلاطون را به منزلة خوان پهناوري مي‌داند كه ميزباني مسرف و دريادل گسترده باشد، زيرا در اين كتاب مسائلي مطرح مي‌شود كه رنگ و بوي زمان ما را دارد، مسائلي از قبيل كمونيسم، سوسياليسم، تحديد توالد و تناسل و تزكية نسل و ... . اين مسأله در زمينة جنبش فمينيسم به خوبي آشكار است به گونه‌اي كه برخي فمينيست‌هاي راديكال در هر برنامه‌اي كه جهت آزادي زنان ارائه مي‌كنند برخي نظرات افلاطون را مد نظر خويش قرار مي‌دهند. بسياري افلاطون را اولين نظريه‌پرداز فمينيست مي‌دانند و او را در زمرة مدافعان آزادي و حقوق زنان و برابري آنان با مردان بر مي‌شمرند، بعضي او را نخستين فيلسوف فمينيست واقعي قلمداد مي‌كنند با اين حال برخي نيز در اينكه افلاطون حامي راستين حقوق زنان است يا نه درمانده‌اند. اين مقاله با بررسي آراء افلاطون درباره عدالت، زنان، جايگاه و وظائف آنان در جامعه، نشان مي‌دهد كه افلاطون نه تنها مدافع حقوق زنان نبوده است بلكه در صورت عملي شدن نظرات او، وضعيتي بسيار دشوار براي زنان رقم مي‌خورد